Uzasadnienie
Pismem z 13 kwietnia 2026 r. skarżący reprezentowany przez kuratora apl. adw. N. W., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję opisaną w rubrum nin. postanowienia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 8 maja 2026 r. wezwano kuratora skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi m.in. przez wykazanie umocowania do reprezentowania skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, a w szczególności przez przedłożenie postanowienia Sądu ustanawiającego kuratora.
Kurator skarżącego w odpowiedzi na powyższe wezwanie przesłał postanowienie Sądu Rejonowego dla W. Wydział Rodzinny i Nieletnich z 22 października 2025 r., III RNs [...] o ustanowieniu kuratora dla nieobecnego Y. S. w osobie aplikantki adwokackiej N. W., celem reprezentowania nieobecnego w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w Wojewódzkim Urzędzie Pracy w P. oraz w postępowaniu egzekucyjnym w celu zwrotu wypłaconych środków.
Następnym zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I z 6 sierpnia 2026 r. wezwano kuratora skarżącego do nadesłania umocowania do reprezentowania skarżącego przez sądem administracyjnym, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę adresowaną na prawidłowy adres kuratora skarżącego zawierającą ww. wezwanie, po dwukrotnym awizowaniu pozostawiono w aktach sądowych ze skutkiem doręczenia z dniem 1 września 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.; w skrócie: "p.p.s.a."). Przesłanką taką jest, m.in. nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, m.in. w przypadku działania strony przez wyznaczonego pełnomocnika winna zawierać pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.). Z kolei, stosownie do art. 27 p.p.s.a., osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. Na mocy art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W ocenie Sądu, aby kurator mógł złożyć skargę do WSA (np. na decyzję organu administracji) musiałby być ustanowiony w tym konkretnym postępowaniu. Natomiast jak wynika z akt sprawy, postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej we W. Wydział Rodzinny i Nieletnich z 22 października 2025 r., III RNs [...] orzeczono o ustanowieniu kuratora dla nieobecnego Y. S. w osobie aplikantki adwokackiej N. W., celem reprezentowania nieobecnego w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w Wojewódzkim Urzędzie Pracy w P. oraz w postępowaniu egzekucyjnym w celu zwrotu wypłaconych środków.
Zdaniem Sądu, mandat kuratora obejmuje jedynie postępowanie administracyjne prowadzone w Wojewódzkim Urzędzie Pracy w P. oraz postępowanie egzekucyjne w celu zwrotu wypłaconych środków.
Kurator nie ma automatycznie uprawnień, aby reprezentować skarżącego nieznanego z miejsca pobytu w innych postępowaniach – w tym w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W ocenie Sądu, skarga była obarczona brakiem formalnym, kurator skarżącego nie wykazał bowiem swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Na podstawie zarządzenia z 8 maja 2026 r., Sąd wystosował do kuratora skarżącego wezwanie do usunięcia dostrzeżonego braku formalnego, przez wykazanie umocowania do reprezentowania skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, a w szczególności przez przedłożenie postanowienia Sądu ustanawiającego kuratora. Jednak nadesłane przez kuratora pismo z dołączonym postanowieniem Sadu Rejonowego dla W. we W., nie wykazało jego umocowania do wniesienia skargi oraz występowania w imieniu nieznanego z miejsca pobytu przed sądem administracyjnym w niniejszej sprawie. Na kolejne wezwanie (zarządzenie z 6 sierpnia 2026 r.) kurator nie udzielił odpowiedzi.
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.