Uzasadnienie
M.B. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności spadkobierczyni za zaległości podatkowe spadkodawcy z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące [...] r., [...] r. i [...] r., wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. oddalił wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że uzasadnienie powyższego wniosku jest ogólnikowe i nie wyjaśnia precyzyjnie, w jaki sposób wykonanie zaskarżonego aktu wpłynie na sytuację finansową skarżącej, ponadto w jego ocenie skarżąca nie wytłumaczyła, dlaczego uważa, że wspomniany brak wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu będzie stanowił zagrożenie dla jej sytuacji finansowej.
W zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. M.B. wniosła o jego uchylenie i o pozytywne rozstrzygnięcie w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Sądowi pierwszej instancji zarzuciła naruszenie art. 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Argumentując powyższe skarżąca podniosła, że Sąd pierwszej instancji powinien był wezwać ją do sprecyzowania przedmiotowego wniosku. Zaniechanie w tym zakresie - zdaniem strony - sprzeczne jest z art. 6 § 3a Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że sąd rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien uwzględnić nie tylko treść samego wniosku, ale także mieć na uwadze całe akta sprawy w rozumieniu art. 133 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a."). Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że w niniejszej sprawie skarżąca nie uzasadniła prawidłowo wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, jednakże w aktach sprawy znajduje się również wniosek strony o przyznanie prawa pomocy, na podstawie którego zwolniono ją z kosztów sądowych, który to wniosek zawierał pewne dane obrazujące sytuację finansową strony.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazał wprawdzie, że nie można utożsamiać przesłanek przyznania prawa pomocy z przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże możliwa jest ocena okoliczności wskazanych we wniosku strony o zwolnienie z kosztów sądowych pod kątem przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., czego w niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji nie uczynił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W doktrynie i orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca jest schorowaną emerytką, liczącą blisko [...] lat. Utrzymuje się z emerytury w wysokości [...] zł brutto. Na leczenie, wyżywienie, wynajem mieszkania, opłaty, odzież, środki higieny wydaje całą emeryturę. Oświadczyła, że jest osobą samotną i nie prowadzi z innymi osobami gospodarstwa domowego. Nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i wartościowych przedmiotów.
Z przedstawionych okoliczności wynika, że skarżąca nie posiada środków finansowych umożliwiających jej zapłacenie kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe spadkodawcy z tytułu podatku VAT za miesiące [...], [...], [...].
Z tego względu orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.
/-/ Katarzyna Nikodem