Uzasadnienie
A. M. pismem z dnia 28 lipca 2009r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów.
Na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 31 sierpnia 2009r. pismem z dnia 1 września 2009r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]. Pisma tego nie doręczono skarżącej, gdyż z adnotacji doręczyciela na potwierdzeniu odbioru wynika, że adresat wyprowadził się.
Zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. O powyższym obowiązku i skutkach jego niedopełnienia sąd powinien pouczyć stronę przy pierwszym doręczeniu (por. art. 70 § 2).
Zauważyć należy, że przepisy ustawy nakładają na stronę obowiązek oznaczenia w pierwszym piśmie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, to w takim razie doręczenie pisma na wskazany adres nawet w sposób zastępczy wywołuje skutki procesowe doręczenia. Inna jest sytuacja, jeżeli sąd nie dysponuje nawet domniemaniem doręczenia (np. potwierdzenie w pierwszym doręczeniu wróciło z adnotacją "adresat nieznany" albo "adresat wyprowadził się"). Wtedy takie doręczenie nie jest skuteczne i sąd powinien zawiesić postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 3) ustawy. Zgodnie z tym przepisem sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu (por. B. Dauter "Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego", wyd. Lexis Nexis, Warszawa 2008r., s. 167).
W tych okolicznościach na podstawie powołanego przepisu art. 125 § 1 pkt 3) postanowiono jak w sentencji.
/-/ S.Małek
V.M.