Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją datowaną na 28.01.2026 r., [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej jako "SKO" lub "organ II instancji") po rozpatrzeniu odwołania S. K. (dalej jako "Skarżąca", "Spółdzielnia" lub "Inwestor") od decyzji Wójta Gminy C. z 24.07.2024 r., [...], odmawiającej Spółdzielni wydania zezwolenia na przebudowę istniejącego zjazdu przeciwpożarowego (technicznego) w zjazd zwykły z drogi gminnej ul. [...] w miejscowości K., tj. dz. nr [...], obr. geodezyjny K. do dz. [...] (przed podziałem działka nr [...]), obr. geodezyjny K. w zakresie zmiany decyzji Wójta Gminy C. z 23.11.2020 r., [...], zmienionej decyzją z 06.06.2022 r., [...] – uchyliło decyzję organu I instancji i w tym zakresie orzekło co do istoty, tj. wydało Spółdzielni zezwolenie na przebudowę istniejącego zjazdu przeciwpożarowego (technicznego) w zjazd zwykły z drogi gminnej ul. [...] [sic] w miejscowości K., tj. dz. nr [...], obr. geodezyjny K. do dz. [...] (przed podziałem działka nr [...]), obr. geodezyjny K. w zakresie zmiany decyzji Wójta Gminy C. z 23.11.2020 r., [...] r., zmienionej decyzją z 06.06.2022 r., [...]
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło, jak wynika z jego uzasadnienia, w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.
Wójt Gminy C. (dalej jako "Wójt" lub "organ I instancji") w decyzji z 23.11.2020 r., nr [...], zezwolił na urządzenie zjazdu indywidualnego z drogi gminnej ul. [...] w miejscowości K. (dz. nr [...] obręb geod. K.) oraz zjazdu o charakterze technicznym (przeciwpożarowym) z drogi gminnej ul. [...] [w decyzji konsekwentnie oznaczanej jako "[...]" – uw. Sądu] w miejscowości K. (dz. nr [...] obręb geod. K.) do dz. nr [...], obręb geod. K.. Decyzja ta na wniosek Inwestora została zmieniona decyzją nr [...] z 6 czerwca 2022 r. w zakresie załącznika mapowego z uwagi na zmianę lokalizacji zjazdu o charakterze technicznym (przeciwpożarowym). W decyzji tej wskazano, że zjazd winien służyć wyłącznie jako techniczny (przeciwpożarowy), zabezpieczony szlabanem i nie może pełnić funkcji zjazdu indywidualnego/publicznego.
W dniu 12.09.2023 r. do Wójta C. wpłynął wniosek Spółdzielni w sprawie przekształcenia zjazdu przeciwpożarowego w zjazd zwykły z drogi gminnej ul. [...] w miejscowości K., tj. dz. nr [...], obr. geodezyjny K. do dz. [...] (przed podziałem działka nr [...]), obr. geodezyjny K. (dalej jako "Zjazd").
W dniu 27.09.2023 r. Wójt zaopiniował negatywnie przedstawiony plan sytuacyjny Zjazdu.
W dniu 31.10.2023 r. do Wójta Gminy C. wpłynął wniosek Inwestora o wydanie decyzji w zakresie przekształcenia zjazdu przeciwpożarowego w zjazd zwykły i wszczęcie postępowania w sprawie.
W dniu 06.11.2023 r. Inwestor przedłożył projekt budowlany "Zmiana przeznaczenia zjazdu ppoż. na zjazd zwykły na działkę nr ewid. [...] z ulicy [...] (dz. nr [...]) w K. gmina C." datowany na lipiec 2023 r.
Wójt 29.01.2024 r. wezwał Inwestora do przedłożenia wskazanych dokumentów, na co Spółdzielnia odpowiedziała pismem z 10.02.2024 r., a następnie na wezwanie Wójta z 16.02.2024 r.
Postanowieniem z 02.07.2024 r. Wójt włączył do postępowania audyt bezpieczeństwa drogowego.
W oparciu o powyższe, decyzją z 24.07.2024 r., [...], Wójt odmówił wydania wnioskowanego zezwolenia.
W odwołaniu od powyższej decyzji Spółdzielnia wskazała w szczególności, że zespół trzech budynków przy ul. [...] w K. stanowi osiedle zamknięte — gdzie dostęp regulowany szlabanami ograniczony jest tylko do mieszkańców tych bloków. Zdaniem odwołującej strony przyjęta sugestia, iż ilość miejsc postojowych na terenie zespołu (2 miejsca na 1 mieszkanie — wykraczająca poza standardowe ilości przyjęte w mpzp) przekłada się wprost na ilość 2 samochodów na każde mieszkanie jest mylna. Zaproponowane rozwiązanie rozładuje komunikacyjnie ruch przy zjeździe z ul. [...]. Przedmiotowy zjazd będzie głównie obsługiwał pojazdy z parkingu naziemnego — gdyż to do niego ułatwi on dojazd. Zjazdy do garaży podziemnych są zlokalizowane w taki sposób, że preferują wjazd od ul. [...] — krótszy, łatwiejszy, od strony P..
Z pismem z 24.04.2025 r. Spółdzielnia przedłożyła opinię w zakresie dostępności do istniejącej drogi gminnej ul. [...] na odcinku do ul. [...] do ul[...].
SKO decyzją datowaną na 28.01.2026 r., wskazaną we wstępie, uchyliło decyzję Wójta i orzekając co do istoty udzieliło wnioskowanego zezwolenia.
W uzasadnieniu przytoczyło art. 29 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 889, dalej jako "u.d.p.") i przytoczyło ustalenia Wójta, że:
- 1) zjazd przeciwpożarowy jako drugie połączenie osiedla z drogą publiczną, generuje 6 punktów kolizji, co może znacząco pogorszyć warunki ruchu zarówno pod kątem płynności ruchu, jak zdarzeń drogowych;
- 2) główny wyjazd z osiedla przez skrzyżowanie z ul. [...], znajduje się 85m od zjazdu, co może dodatkowo wpłynąć negatywnie na mieszanie się potoków ruchu w kontekście płynności ruchu na ul. [...];
- 3) widoczność ze zjazdu dla włączających się do ruchu jest ograniczona przez szpalery drzew oraz wiatę na przystanku autobusowym;
- 4) w stanie istniejącym nie ma możliwości zatrzymania się przed krawędzią jezdni, bez blokowania pojazdem ciągu pieszo rowerowego co może stanowić zagrożenie dla osób poruszających się jednośladami;
- 5) dostrzegalność pojazdów włączających się do ruchu jest ograniczona przez lokalizacje zjazdu bezpośrednio za wypukłym łukiem pionowym oraz wiatą na przystanku autobusowym;
- 6) szerokość zjazdu jest niezgodna z szerokością wymaganą dla zjazdu klasy B;
- 7) biorąc pod uwagę kryteria bezpieczeństwa ruchu drogowego (BKJD) czyli m.in.: czytelność, dostrzegalność, widoczność, bezkolizyjność, płynność ruchu, zaleca się utrzymanie funkcji zjazdu przeciwpożarowego wraz z zablokowaniem możliwości przejazdu (zamknięcie szlabanem) ze względu na brak widoczności i generowanie dodatkowych punktów kolizji;
- 8) mając na uwadze przewidywany wzrost natężenia pojazdów (nowa szkoła oraz rozbudowa osiedli), bezpieczeństwo (kierujący pojazdami, samochodowymi, jednośladowymi i piesi) oraz utrudnienia w ruchu ulegną degradacji i znaczącemu pogorszeniu, w związku z tym mogą prowadzić w następstwie do licznych zdarzeń drogowych.
Tymczasem z audytu bezpieczeństwa istniejącego zjazdu technicznego oraz opinii w zakresie dostępności do istniejącej drogi gminnej ul. [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...] sporządzonego przez biegłego audytora Ł. R. wynika, że należy dostosować istniejący zjazd szerokości 5,00m do wzorców i standardów [...] w zakresie: dostępności do drogi i dostępu do drogi — dostosowanie zjazdu technicznego do zwykłego oraz należy zapewnić wolne od przeszkód pola widoczności w zakresie kontaktu wzrokowego pomiędzy zmotoryzowanymi i niezmotoryzowanymi uczestnikami ruchu.
Należy dokonać korekty nasadzeń. Z uwagi na coroczny wzrost korony istniejących drzew w obrębie zjazdu technicznego należy dokonać zmiany lokalizacji nasadzeń uwzględniając pole widoczności przy ruszaniu z miejsca zatrzymania na połączeniu przed drogą dla rowerów i pieszych. Podczas prac utrzymaniowych zieleni, należy zwrócić uwagę na odpowiednie formowanie korony celem utrzymania dobrej widoczności pomiędzy uczestnikami ruchu.
W dalszej części SKO powołało kolejne fragmenty ww. opinii, konkludując, że Spółdzielnia udowodniła, iż jest możliwe z zachowaniem norm bezpieczeństwa przebudowa istniejącego zjazdu przeciwpożarowego (technicznego) w zjazd zwykły z drogi gminnej ul. [...] w miejscowości K. tj. dz. nr [...], obręb geodezyjny K. do dz. [...].
W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu P. P. zaskarżając powyższą decyzję w całości wniósł o jej uchylenie i rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Zarzucił decyzji naruszenie:
- a) inne naruszenie przepisów postępowania, to jest art.
- 29. ust. 3 u.d.p. w zw. z art. 107 § 2 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez merytoryczne rozpoznanie złożonego w niniejszej sprawie wniosku bez jednoczesnego wskazania w treści wydanej przez organ drugiej instancji decyzji administracyjnej parametrów technicznych, jakim powinien odpowiadać przebudowany zjazd, z uwzględnieniem wpływu jego przebudowy na zapewnienie bezpieczeństwa ruchu, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy, wyrażający się w wydaniu niepełnej decyzji administracyjnej;
- b) inne naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 107 § 1 pkt 9 kpa w zw. z art. 140 kpa, wyrażające się w wadliwym pouczeniu, że strona niezadowolona z treści kwestionowanej decyzji administracyjnej uprawniona jest do wniesienia w terminie 14 dni sprzeciwu do sądu administracyjnego, podczas gdy, w przypadku wydanej w niniejszej sprawie decyzji reformatoryjnej, właściwym środkiem jej zaskarżenia decyzji jest skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, którą wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie, które to naruszenie mogło mieć wpływ na wynik niniejszej sprawy, wyrażający się w odstąpieniu od skierowania tej skargi przez stronę postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu Skarżący zaznaczył, że z uzasadnienia decyzji SKO wynika, że jedynym powodem takiej treści rozstrzygnięcia (które merytorycznie zmienia sposób załatwienia sprawy) jest danie wiary ustaleniom audytu bezpieczeństwa istniejącego zjazdu oraz opinii w zakresie dostępności do istniejąc już drogi gminnej ul. [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...], sporządzonych przez biegłego audytora Ł. R.. Trudno jednak oprzeć się wrażeniu, że opracowanie to nie odnosi się do okoliczności, które organ pierwszej instancji przywołał jako przeszkody do uwzględnienia złożonego w niniejszej sprawie wniosku. Przede wszystkim jednak, decyzja SKO jaskrawo narusza art. 29 ust. 3 u.d.p. nie wskazując parametrów technicznych, jakim powinien odpowiadać przebudowany zjazd. Określenie parametrów technicznych zjazdu nie jest pozostawione swobodzie (dowolności) organu jeżeli sentencja decyzji w przedmiocie zezwolenia na lokalizację zjazdu, jak i jej uzasadnienie, nie zawierają parametrów technicznych, tylko w sentencji orzeczenia znajduje się nawiązanie do parametrów wynikających z projektu budowlanego - bez ich podania - to taka decyzja nie może spełniać wymogu przepisu art. 29 ust. 3 u.d.p.
Ponadto P. P. r zaznaczył, że w uzasadnieniu decyzji SKO odwołano się do brzmienia nieobowiązujących w dacie orzekania przepisów rozporządzenia z 1999 r., co pozwala wyrazić daleko idącą wątpliwość, czy organ II instancji przy wydaniu decyzji merytorycznej w ogóle przewidział, w oparciu o jakie parametry (warunki) techniczne przedmiotowy zjazd ma zostać przebudowany. Stanowiący uzupełnienie wniosku złożonego 31 października 2023 r. projekt budowlany także odwołuje się do nieobowiązującego już rozporządzenia z 1999 r. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie odnosi się w ogóle do treści projektu budowlanego. W rezultacie wydana w niniejszej sprawie decyzja narusza również § 56 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych, poprzez nie określenie parametrów geometrycznych zjazdu. SKO nie odniosło się również w ogóle do przeprowadzonego audytu bezpieczeństwa; nie podało również parametrów korekty koniecznych nasadzeń zieleni przydrożnej. Organ II instancji nie wziął także pod uwagę ustaleń Wójta w zakresie okolicznej zabudowy i wpływu przebudowy zjazdu na zapewnienie bezpieczeństwa ruchu wynikającego z tej konkretnej zabudowy.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.
W piśmie z 21.05.2026 r. Spółdzielnia poparła decyzję SKO i wniosła o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej w skrócie "p.p.s.a.").
Przedmiotem kontroli, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. jest w niniejszej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego datowana na 28.01.2026 r., [...], uchylająca decyzję Wójta Gminy C. z 24.07.2024 r., [...], odmawiającą S. K. wydania zezwolenia na przebudowę istniejącego zjazdu przeciwpożarowego (technicznego) w zjazd zwykły z drogi gminnej ul. [...] w miejscowości K., tj. dz. nr [...], obr. geodezyjny K. do dz. [...] (przed podziałem działka nr [...]), obr. geodezyjny K. w zakresie zmiany decyzji Wójta Gminy C. z 23.11.2020 r., [...], zmienionej decyzją z 06.06.2022 r., [...], i wydająca w tym zakresie wnioskowane zezwolenie.
W pierwszej kolejności Sąd zwraca uwagę, że stosownie do art. 107 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2025 r. poz. 1691, dalej w skrócie "k.p.a.") decyzja zawiera datę wydania.
Jak wskazuje się w doktrynie, z odniesieniem do judykatury: "Przez datę wydania decyzji administracyjnej należy rozumieć datę wydania decyzji na piśmie lub datę ogłoszenia decyzji ustnie, przy czym datą wydania decyzji pisemnej jest dzień podpisania decyzji zawierającej wymagane przez prawo składniki" (zob. M. Dyl [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red), Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. 8, 2023, art. 107, Nb 8 i powołane tam orzecznictwo).
Tym samym za błędne należy uznać oznaczenie daty decyzji z 28.01.2026 r., skoro jak wynika ze złożonych podpisów w postaci elektronicznej – dwa z nich zostały złożone 04.02.2026 r., a ostatni – dopiero 09.02.2026 r. Uchybienie to jednak nie miało wpływu na wynik sprawy.
Zasadnie również P. P. wytknął naruszenie art. 107 § 1 pkt 9 k.p.a. przez błędne pouczenie co do prawa wniesienia sprzeciwu od decyzji zamiast skargi, lecz w ocenie Sądu i to naruszenie samo w sobie nie skutkowałoby koniecznością wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.
Podobnie, na marginesie, Sąd zwraca uwagę również na nieprawidłowe oznaczenie w decyzji SKO (zarówno w sentencji, jak i uzasadnieniu) nazwy drogi gminnej tj. "[...]" zamiast "[...]", które również należy ocenić jak powyższe naruszenia.
Zasadnie P. P. podniósł zarzut naruszenia art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 889, dalej jako "u.d.p."). Znamienne przy tym, że SKO przywołało art. 29 ust. 1, 2 i 4 u.d.p., z pominięciem ust. 3.
Zgodnie ww. przepisem, zezwolenie na lokalizację zjazdu, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na czas nieokreślony, z zastrzeżeniem ust.
- 5. W zezwoleniu na lokalizację zjazdu określa się miejsce lokalizacji zjazdu i jego parametry techniczne, a w zezwoleniu na przebudowę zjazdu - jego parametry techniczne, a także zamieszcza się, w przypadku obu zezwoleń, pouczenie o obowiązku:
- 1) przed rozpoczęciem robót budowlanych:
- a) dokonania czynności wymaganych przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane,
- b) uzyskania zezwolenia zarządcy drogi na prowadzenie robót w pasie drogowym;
- 2) uzgodnienia z zarządcą drogi projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego zjazdu - o ile projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektoniczno-budowlanego jest wymagany.
Przepis ten wyraźnie zatem wskazuje, że w zezwoleniu na przebudowę zjazdu określa się jego parametry techniczne.
Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym słusznie przywołanym przez P. P. w skardze, w treści decyzji podejmowanej w sprawie lokalizacji zjazdu organ powinien określić miejsce lokalizacji zjazdu oraz jego parametry techniczne. Określenie parametrów technicznych zjazdu nie jest pozostawione swobodzie (dowolności) organu. Wynikają bowiem z nich określone ograniczenia czy obowiązki adresata decyzji lokalizacyjnej, co prawda pośrednio, bowiem stają się aktualne z momentem przeniesienia ich do pozwolenia na budowę zjazdu (podobnie jak w przypadku decyzji o warunkach zabudowy) – zob. wyrok WSA w Gliwicach z 19.07.2021 r., II SA/Gl 697/21 (wszystkie przytaczane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: publ. CBOSA).
Jeżeli sentencja decyzji w przedmiocie zezwolenia na lokalizację zjazdu, jak i jej uzasadnienie, nie zawierają parametrów technicznych, tylko w sentencji orzeczenia znajduje się nawiązanie do parametrów wynikających z projektu budowlanego - bez ich podania - to taka decyzja nie może spełniać wymogu przepisu art. 29 ust. 3 u.d.p. Nie wiadomo bowiem jakie konkretne parametry techniczne zostały przez organ uwzględnione, zwłaszcza w sytuacji, gdy organ nie odniósł się do nich, ani ich nie wskazał w uzasadnieniu decyzji. Te wymogi nie są spełnione tym bardziej gdy projekt budowlany składa się z części opisowej i graficznej, a tylko część graficzną w postaci załączników jest integralną częścią rozstrzygnięcia (zob. wyrok WSA w Gdańsku z 09.01.2015 r., III SA/Gd 783/14).
Zauważyć trzeba również, że w omawianym przepisie jest mowa o pouczeniu o obowiązkach określonych w pkt 1 i 2. Takiego próżno szukać w zaskarżonej decyzji.
Tym samym już z powyższych względów zaskarżona decyzja zasługuje na jej wyeliminowanie z obrotu prawnego.
Prawidłowo również P. P. podniósł, choć nie w zarzutach skargi, braki uzasadnienia. Zgodnie z art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. decyzja zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne. W myśl art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
Jak wskazał NSA w wyroku z 13.01.2026 r., III OSK 1962/24, celem uzasadnienia jest przedstawienie procesu myślowego, który doprowadził organ do wydania danego aktu, wskazanie motywów będących podstawą podjętego przez niego rozstrzygnięcia i wskazanie argumentów wyjaśniających, dlaczego takie stanowisko było prawidłowe w określonym stanie faktycznym. Tylko na podstawie uzasadnienia zaskarżonej decyzji sąd administracyjny może dokonać sprawdzenia prawidłowości toku rozumowania organu wydającego decyzję oraz motywów podjętego rozstrzygnięcia. Do naruszenia art. 107 § 3 KPA dochodzi wtedy, gdy uzasadnienie decyzji nie zawiera wszystkich elementów, wymienionych w tym przepisie albo gdy mimo formalnej poprawności, jego treść - ze względu, np. na ogólnikowość stwierdzeń i argumentów - nie pozwala na skontrolowanie poprawności rozstrzygnięcia sprawy, a tym samym czyni w stopniu istotnym wątpliwym poprawność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie.
Organ administracji publicznej jest obowiązany rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Oznacza to, że organ ten jest obowiązany rozpatrzyć wszystkie dowody zgromadzone lub odzwierciedlone w aktach sprawy oraz że organ powinien rozpatrzyć te dowody w ich wzajemnej łączności.
W niniejszej sprawie, co słusznie wytknął Skarżący - w uzasadnieniu decyzji SKO odwołano się do brzmienia nieobowiązujących w dacie orzekania przepisów rozporządzenia z 1999 r., co pozwala wyrazić daleko idącą wątpliwość, czy organ II instancji przy wydaniu decyzji merytorycznej w ogóle przewidział, w oparciu o jakie parametry (warunki) techniczne przedmiotowy zjazd ma zostać przebudowany. Stanowiący uzupełnienie wniosku złożonego 31 października 2023 r. projekt budowlany także odwołuje się do nieobowiązującego już rozporządzenia z 1999 r. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie odnosi się w ogóle do treści projektu budowlanego. SKO nie odniosło się również w ogóle do przeprowadzonego audytu bezpieczeństwa; nie podało również parametrów korekty koniecznych nasadzeń zieleni przydrożnej. Organ II instancji nie wziął także pod uwagę ustaleń Wójta w zakresie okolicznej zabudowy i wpływu przebudowy zjazdu na zapewnienie bezpieczeństwa ruchu wynikającego z tej konkretnej zabudowy.
Należy podkreślić, że zgodnie z wyrażoną w art. 11 k.p.a. zasadą przekonywania, organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu.
W niniejszej sprawie niewątpliwie doszło zatem do naruszenia ww. przepisów.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Rozpoznając sprawę ponownie SKO weźmie pod uwagę wyrażoną powyżej ocenę prawną i wyda decyzję zawierającą wszelkie wymagane prawem elementy, a także należycie uzasadni wydane rozstrzygnięcie, w szczególności mając na uwadze treść ew. sprzeczną z ustaleniami decyzji organu I instancji.