Uzasadnienie
R. N. w skardze na wskazaną w sentencji decyzję złożył wniosek o zwrot kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w dniu [...] stycznia 2018 r. w sprawie I SA/Po [...] oddalił skargę.
Pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. skarżący przedłożył szczegółowe wyliczenie kosztów postępowania w tym kosztów przejazdu do sądu oraz przesyłek pocztowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Z powyższego unormowania wynika zasada, że stronie która poniosła koszty postępowania nie przysługuje zwrot tychże kosztów. Ustawa przewiduje jednak wyjątki od tej zasady. W myśl art. 200 P.p.s.a zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania jedynie w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji. Stosownie do art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Innymi słowy, zwrot kosztów postępowania może nastąpić tylko w sytuacji uwzględnienia skargi strony.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z [...] stycznia 2018 r. oddalił skargę R. N. (w efekcie czego skarga nie została uwzględniona), co w konsekwencji oznacza, że wniosek skarżącego o zwrot kosztów postępowania nie mógł zostać uwzględniony.
Na marginesie należy wskazać, że w związku z postanowieniem starszego referendarza sądowego z [...] września 2017 r., sygn. I SA/Po [...] Okręgowa Rada Adwokacka w P. wyznaczyła skarżącemu pełnomocnika z urzędu w osobie adw. P. M.. Zgodnie z art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Należy zaznaczyć, że udział stron w posiedzeniach sądowych nie jest obowiązkowy, jednak sąd może zarządzić stawienie się stron lub jednej z nich osobiście lub przez pełnomocnika w celu dokładniejszego wyjaśnienia sprawy na podstawie art. 91 § 3 P.p.s.a. Tylko w takiej sytuacji, możliwe będzie wnioskowanie o zwrot kosztów podróży (por. postanowienia NSA: z 16 kwietnia 2014 r., II FSK 838/13 oraz z 11 lutego 2014 r., II FSK 2943/11, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W sprawie skarżący nie został jednak wezwany do osobistego stawienia się w sądzie.
Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 199 w zw. z art. 200 i art. 201 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.