Uzasadnienie
W skardze z dnia [...] lipca 2012 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w majątku skarżącej.
Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu poinformował, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem procesowym z dnia [...] stycznia 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu poinformował, że postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] odmówił wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji z dnia [...] grudnia 2011 r. (k. 120 – 123 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "P.p.s.a.") zgodnie, z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przede wszystkim wskazać trzeba, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie (uprawdopodobnienie) przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość spowodowania skutków, o których mowa w przywołanym przepisie. Podkreślić przy tym należy, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Zatem uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione.
W doktrynie i orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Orzecznictwo sądów administracyjnych akcentuje także, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających powyższe przesłanki. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. np. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., o sygn. akt FZ 65/04 niepubl.).
Na wnioskodawcy spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku popartego materiałem dowodowym, tak aby przekonać Sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.
W badanej sprawie skarżąca nie uzasadniła przesłanek wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu. Strona w swoim wniosku nie wykazała sytuacji finansowej, która potwierdzałaby, że wykonanie aktu spowodowałoby wyrządzenie znacznej szkody.
Na marginesie zauważyć należy, że niniejsze postępowanie jest postępowaniem wpadkowym, a merytoryczne zarzuty podniesione przez skarżącą wobec zaskarżonej decyzji zostaną rozpatrzone przez Sąd przy wydaniu orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.
Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.