Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 13 sierpnia 2026 r., sygn. akt I SA/Po 692/26

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z 11 lutego 2026 r., [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia R. W., utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. W. z 2 grudnia 2025 r., nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną.

Zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. W. prowadził wobec skarżącego postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego z 22 października 2025 r., nr [...] obejmującego należności z tytułu kary porządkowej w kwocie 2.500,00 zł.

W toku postępowania egzekucyjnego Naczelnik zawiadomieniem z 23 października 2025 r., nr [...] zajął wierzytelności skarżącego z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...] S.A.

Skarżący wniósł skargę na wskazaną czynność egzekucyjną. Czynności tej zarzucono naruszenie art. 67 § 1 i § 2d, art. 80 § 1, art. 26e § 1, § 2 pkt 2, § 3 i § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 132 z późn. zm.; w skrócie: "u.p.e.a.") oraz art. 393 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.; w skrócie: "k.p.a.") w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a.

W ocenie skarżącego zawiadomienie nie spełnia wymogów wskazanych w art. 26e u.p.e.a. ponieważ brak jest w nim danych personalnych osoby, która miała ten dokument podpisać. Brak jest również informacji, w jaki konkretnie sposób dokument został podpisany. Brak jest jednoznacznego wskazania, czy podpisu dokonano za pomocą podpisu kwalifikowanego, podpisu zaufanego, podpisu osobistego, zaawansowanej pieczęci elektronicznej lub kwalifikowanej pieczęci elektronicznej. W ocenie skarżącego zawiadomienie o zajęciu nie spełnia cech wydruku pisma sporządzonego w postaci elektronicznej, tym samym doręczenie takiego wydruku nie ma cech równoważnych z prawnie skutecznym doręczeniem pisma.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. W. postanowieniem z 2 grudnia 2025 r. (sprostowanym postanowieniem z 7 stycznia 2026 r., nr [...] oddalił wniesioną skargę na czynność egzekucyjną.

W ocenie Naczelnika zaskarżona czynność została przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Zawiadomienie o zajęciu zostało doręczone do banku, przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego oraz do skarżącego (wydruk zawiadomienia), za pomocą kanału komunikacyjnego e-US.

Doręczony skarżącemu wydruk pisma (sporządzonego w postaci elektronicznej) odzwierciedla treść skierowanego do banku zawiadomienia o zajęciu oraz zawiera informację o sporządzeniu pisma w postaci elektronicznej i opatrzeniu pisma podpisem elektronicznym. Za spełnioną uznano dyspozycję art. 26e § 2 i § 3 u.p.e.a. Wskazano również, że zgodnie z art. 26e § 4 u.p.e.a. doręczenie skarżącemu wydruku tego zawiadomienia uznaje się za równoważne z doręczeniem tego pisma. Zgodnie z art. 67 § 2a u.p.e.a. w przesłanym do skarżącego piśmie nie umieszczono podpisu z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisku pieczęci organu egzekucyjnego, ponieważ pierwotny dokument przesłano do banku przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego. Wyjaśniono, że kwestionowane zawiadomienie o zajęciu zawiera w swojej treści automatycznie nadany numer w systemie, w którym zostało wytworzone, tj.: [...]

Skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie organu I instancji. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Utrzymując w mocy postanowienie organu I instancji z 2 grudnia 2025 r.

1. – przywołanym na wstępie postanowieniem z 11 lutego 2026 r. - Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w uzasadnieniu stwierdził, że Naczelnik prawidłowo dokonał oceny zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego na podstawie zawiadomienia o zajęciu z 23 października 2025 r., nr [...]

W ramach zastosowanego środka egzekucyjnego zostały wykonane wszystkie czynności przewidziane w u.p.e.a. Organ egzekucyjny zawiadomił skarżącego o zajęciu rachunku bankowego, doręczając prawidłowo 6 listopada 2025 r. odpis zawiadomienia wraz z odpisem tytułu wykonawczego. W ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej nie ulega wątpliwości, że zawiadomienie zawiera wszystkie niezbędne elementy, określone w art. 67 § 2 pkt 1-8 u.p.e.a. Nie zawiera natomiast informacji wymienionej w art. 67 § 2 pkt 9 u.p.e.a., tj. podpisu z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisku pieczęci organu egzekucyjnego. Zgodnie bowiem z art. 67 § 2a u.p.e.a., jeżeli zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego doręcza się dłużnikowi zajętej wierzytelności przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej, w zawiadomieniu o zajęciu nie umieszcza się podpisu z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz pieczęci organu egzekucyjnego.

Organ II instancji uznał, że uregulowania zawarte w art. 67 u.p.e.a. stanowią przepisy szczególne (lex specialis) wobec ogólnych zasad dotyczących sporządzania pism w postaci elektronicznej i doręczania ich wydruków. Przepisy zawarte w art. 67 u.p.e.a. doprecyzowują zasady określone w art. 26e u.p.e.a. Uznano, że unormowania u.p.e.a. są kompletne i nie wymagają uzupełnienia w wyniku odpowiedniego stosowania art. 393 k.p.a. W odróżnieniu od art. 393 k.p.a., przepisy zawarte w art. 26e u.p.e.a. dotyczą wyłącznie pism sporządzanych przez wierzyciela lub organ egzekucyjny. Artykuł 393 k.p.a. nie zawiera tego typu ograniczeń podmiotowych. Dotyczy pism wydawanych przez różne organy administracji publicznej. W pozostałym zakresie treść art. 393 k.p.a. jest zbieżna z treścią art. 26e u.p.e.a. Jeśli zatem zarówno w u.p.e.a., jak i k.p.a. znajdują się przepisy określające zawartość wydruku pisma elektronicznego, które (choć w niewielkim stopniu) różnią się treściowo, pierwszeństwo należy się regulacji wynikającej z u.p.e.a., gdyż k.p.a. ma zastosowanie jedynie odpowiednie.

W konsekwencji powyższego uznano, że Naczelnik nie miał obowiązku wskazywania w zawiadomieniu z 23 października 2025 r. treści imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby podpisującej, ani identyfikatora pisma. Zaznaczono jednak, że wydruk zawiera wszystkie obligatoryjne elementy, a nadto również kwestionowany identyfikator, którym jest unikalny numer [...]

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na ww. postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z 11 lutego 2026 r. skarżący zarzucił naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. - oba przepisy w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a. - na skutek utrzymania w mocy postanowienia organu egzekucyjnego, w sytuacji gdy rozstrzygnięcie to obarczone jest naruszeniem:

1. 1) art. 124 § 2 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a - na skutek bezzasadnego zaniechania ustosunkowania się do wszystkich kwestii prawnych podniesionych w zażaleniu oraz opierania się na okolicznościach faktycznych nie mających odzwierciedlenia w aktach sprawy, w efekcie brak wyjaśnienia wszystkich istotnych kwestii prawnych, co dodatkowo odbyło się w warunkach sprzeczności pomiędzy ustaleniami organu egzekucyjnego a organu sprawującego nadzór - przykładowo tylko:
2. - organ egzekucyjny w swoim postanowieniu wskazuje, że przedmiotowe w sprawie zawiadomienie o zajęciu zostało popisane podpisem elektronicznym,
3. - organ sprawujący nadzór w zaskarżonym obecnie postanowieniu wskazuje zaś, że to samo zawiadomienie miało zostać uwierzytelnione poprzez opatrzenie kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną;
4. 2) art. 15 k.p.a. w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a. na skutek naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania, albowiem organ sprawujący nadzór podjął rozstrzygnięcie w postaci utrzymania w mocy postanowienia organu egzekucyjnego, w sytuacji gdy zanegował podstawę prawną przyjętą przez organ egzekucyjny, w efekcie czego rozstrzygnął inną "oprawę", a w takim układzie rozstrzygnięcie w postaci "utrzymania w mocy" aktu organu l instancji jest niedopuszczalne;
5. 3) art. 67 u.p.e.a. w zw. z art. 80 § 1 u.p.e.a. w zw. z:
6. - art. 393 § 1 k.p.a. w zw. z art 18 pkt 2 u.p.e.a. na skutek braku prawnie skutecznego doręczenia "Zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego" z 23 października 2025 r., nr [...], albowiem dokument ten obarczony jest wadą w postaci braku identyfikatora pisma określonego w art. 393 § 2 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a.;
7. - art. 26e § 1, § 2 pkt 2, § 3 i § 4 u.p.e.a. na skutek podjęcia czynności egzekucyjnej na podstawie zawiadomienia sporządzonego w postaci elektronicznej, które jest prawnie bezskuteczne, albowiem Naczelnik decydując się na doręczenie wydruku relewantnego zawiadomienia na podstawie art 26e § 4 u.p.e.a., zaniechał wskazania w tym wydruku w myśl art. 26e § 2 pkt 2 u.p.e.a, w jaki sposób pismo to zostało opatrzone (vide art. 26e § 1 u.p.e.a.), bezzasadnie wskazując, że przepis art. 67 § 2a pkt 1 u.p.e.a. zwalnia z obowiązku zachowania wymogów przewidzianych w art. 26e u.p.e.a., w sytuacji gdy przepis art. 67 § 2a pkt 1 u.p.e.a. odnosi się do wymogów z art. 67 § 2 pkt 9 u.p.e.a.;
8. - art. 3 pkt 9, 10, 11 i 12 oraz pkt 24, 25, 26 i 27 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 910/2014 z 23.7.2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylającego dyrektywę 1999/93/WE (Dz. Urz. UE L Nr 257, s. 73; w skrócie: "rozporządzenie 910/2014") w zw. z art. 26 ust. 1 lit. b) oraz art. 36 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 910/2014 oraz w zw. z art. 14 § 1a k.p.a. w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a.;
9. - art. 3 pkt 14a ustawy z dnia 17.02.2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 1703 z późn. zm.; w skrócie: "u.i.d.p.").

a naruszenia te miały istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem w wyniku wskazanych naruszeń zachodzi brak prawnej skuteczności w zakresie domniemania z art. 26e § 3 u.p.e.a., jak i doręczenia w myśl art. 26e §4 u.p.e.a.

Skarżący wniósł o:

1. 1. uchylenie w całości ww. postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z 11 lutego 2026 r. oraz poprzedzającego go postanowienia organu egzekucyjnego;
2. 2. zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.

W uzasadnieniu skargi jej autor rozwinął i umotywował podniesione w niej zarzuty.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe argumenty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.

Korzystając z uprawnienia, które przyznaje sądowi administracyjnemu art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.; w skrócie: "p.p.s.a."), dopuszczający możliwość rozpoznania w postępowaniu uproszczonym skargi, której przedmiotem jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, Sąd procedował w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonego postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Sąd nie dopatrzył się przy jego wydaniu naruszeń prawa, które w świetle art. 145 § 1 p.p.s.a. skutkowałyby koniecznością uchylenia albo stwierdzenia nieważności tego aktu, względnie stwierdzenia jego wydania z naruszeniem prawa.

Rozstrzygnięcie sporu wymagało dokonania kontroli legalności zaskarżonego postanowienia. W ocenie organów obu instancji należało orzec o oddaleniu skargi skarżącego na czynność egzekucyjną zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...] S.A. z 23 października 2025 r., nr [...] Skarżący kwestionuje powyższe zapatrywanie podnosząc m.in., że doręczone mu zawiadomienie nie spełnia cech wydruku pisma sporządzonego w postaci elektronicznej, w konsekwencji czego nie wywołuje ono skutków prawnych.

W ocenie Sądu, rację w sporze należało przyznać organom administracji publicznej.

Stosownie do postanowień art. 54 § 1 u.p.e.a., zobowiązanemu przysługuje skarga na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego. Podstawą skargi jest:

1. 1) dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy;
2. 2) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano czynności egzekucyjnej.

W realiach niniejszej sprawy przedmiotem skargi zobowiązanego było zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...] S.A.

z 23 października 2025 r., nr [...]

Zgodnie z art. 80 § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz niezwłocznie:

1. 1) przekazał zajętą wierzytelność organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych;
2. 2) nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu zawiadomił organ egzekucyjny o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym również o nieprowadzeniu rachunku bankowego zobowiązanego;
3. 3) po powstaniu wierzytelności, jeżeli jej wysokość przekracza kwotę wolną od egzekucji, a zajęta kwota nie wystarcza na zaspokojenie egzekwowanych należności pieniężnych, zawiadomił o zbiegu egzekucji.

Jak stanowi zaś art. 80 § 2 u.p.e.a., zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1, i obejmuje również środki pieniężne:

1. 1) których nie było na rachunku bankowym w chwili zajęcia, a zostały wpłacone na ten rachunek po dokonaniu zajęcia;
2. 2) które zostały wpłacone na inny rachunek, otwarty po dokonaniu zajęcia.

Stosownie z kolei do postanowień art. 80 § 3 u.p.e.a., jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku bankowego, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia skierowanego do banku o zakazie wypłaty zajętej kwoty z rachunku bankowego bez zgody organu egzekucyjnego.

Jak stanowi art. 86b u.p.e.a., zawiadomienie, o którym mowa w art. 80 § 1, i inne pisma w egzekucji z wierzytelności z rachunku bankowego przesyła się do banku i organu egzekucyjnego przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego. Jeżeli wykorzystanie tego systemu jest niemożliwe z przyczyn technicznych, w czasie niezbędnym do przywrócenia jego funkcjonowania zawiadomienie i inne pisma w egzekucji z wierzytelności z rachunku bankowego doręcza się na piśmie.

Treść zawiadomienia o zajęciu regulują postanowienia art. 67 § 2 u.p.e.a. Zgodnie z tym przepisem, zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności zawiera:

1. 1) dane zobowiązanego będącego:
2. a) osobą fizyczną: imię i nazwisko oraz adres jego miejsca zamieszkania, numer PESEL, NIP lub numer REGON, jeżeli zobowiązany taki numer posiada, a jeżeli numer PESEL, NIP i numer REGON nie są znane organowi egzekucyjnemu, to imię ojca i imię matki zobowiązanego oraz datę jego urodzenia albo inny numer identyfikacyjny ze wskazaniem jego rodzaju, o ile jest znany organowi egzekucyjnemu,
3. b) osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną: nazwę i adres jego siedziby, NIP, numer REGON lub numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, jeżeli zobowiązany taki numer posiada, albo inny numer identyfikacyjny ze wskazaniem jego rodzaju, o ile jest znany organowi egzekucyjnemu;

1a) nazwę wierzyciela;

1b) nazwę i adres siedziby organu egzekucyjnego;

1. 2) oznaczenie dłużnika zajętej wierzytelności;
2. 3) określenie stosowanego środka egzekucyjnego;
3. 4) numer tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę zajęcia, a w przypadku jednolitego tytułu wykonawczego lub zagranicznego tytułu wykonawczego - również wskazanie jego rodzaju;
4. 5) kwotę należności, okres, za który należność została ustalona lub określona, termin płatności należności, rodzaj i stopę odsetek z tytułu niezapłacenia należności w terminie oraz kwotę odsetek naliczonych do dnia wystawienia zawiadomienia;
5. 6) kwotę kosztów egzekucyjnych:
6. a) opłaty manipulacyjnej,
7. b) opłaty za czynności egzekucyjne,
8. c) wydatków egzekucyjnych,
9. d) opłaty egzekucyjnej,
10. e) powstałych w postępowaniu egzekucyjnym umorzonym z przyczyny określonej w art. 59 § 2 w przypadku, o którym mowa w art. 64ca § 2;
11. 7) wezwanie dłużnika zajętej wierzytelności do realizacji zajęcia lub powiadomienia organu egzekucyjnego o przeszkodzie w realizacji zajęcia;
12. 8) pouczenie o skutkach zajęcia;
13. 9) datę wystawienia zawiadomienia, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci organu egzekucyjnego.

Stosownie do art. 67 § 2a pkt 1 u.p.e.a., jeżeli zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego doręcza się dłużnikowi zajętej wierzytelności przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej:

w zawiadomieniu o zajęciu nie umieszcza się podpisu z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisku pieczęci organu egzekucyjnego.

Zgodnie z art. 26e § 1 u.p.e.a., pismo sporządzone przez wierzyciela lub organ egzekucyjny w postaci elektronicznej opatruje się: kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo (pkt 1) podpisem zaufanym, albo (pkt 2) podpisem osobistym, albo (pkt 3) zaawansowaną pieczęcią elektroniczną, albo (pkt 4) kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną (pkt 5).

Jak stanowi zaś art. 26e § 2 u.p.e.a., jeżeli zachodzi potrzeba doręczenia wydruku pisma sporządzonego przez wierzyciela lub organ egzekucyjny w postaci elektronicznej, wydruk tego pisma odzwierciedla jego treść i zawiera informację o: sporządzeniu pisma w postaci elektronicznej (pkt 1); opatrzeniu pisma podpisem albo pieczęcią, o których mowa w § 1 (pkt 2).

Stosownie z kolei do postanowień art. 26e § 3 u.p.e.a., wydruk pisma, o którym mowa w § 2, stanowi dowód tego, co zostało w nim stwierdzone. Zgodnie zaś z art. 26e § 4 u.p.e.a., doręczenie wydruku pisma, o którym mowa w § 2, uznaje się za doręczenie tego pisma lub jego odpisu.

Analiza przytoczonych powyżej przepisów prowadzi do wniosku, że zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego następuje poprzez przesłanie do banku zawiadomienia o zajęciu. Zawiadomienie to co do zasady przesyła się do banku przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego przeznaczonego do obsługi zajęć wierzytelności z rachunków bankowych. W tego rodzaju sytuacji w zawiadomieniu doręczanym dłużnikowi zajętej wierzytelności nie umieszcza się podpisu z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisku pieczęci organu egzekucyjnego. Tego rodzaju zawiadomienie sporządzone przez organ egzekucyjny w postaci elektronicznej musi być przy tym opatrzone jednym z podpisów bądź jedną z pieczęci wymienionych w art. 26e § 1 u.p.e.a.

Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia dłużnikowi zajętej wierzytelności obowiązkiem organu egzekucyjnego jest zawiadomienie zobowiązanego o zajęciu poprzez m. in. doręczenie mu odpisu zawiadomienia skierowanego do banku.

Wyjaśnić również należy, że zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu, natomiast doręczenie odpisu zawiadomienia o zajęciu zobowiązanemu ma tylko charakter informacyjny i nie wywołuje żadnego skutku prawnego w sferze skuteczności dokonania zajęcia rachunku bankowego, bo organ egzekucyjny zawiadamia jedynie zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku bankowego, a więc o zdarzeniu, które już nastąpiło (por. wyrok NSA z 23 listopada 2021 r., III FSK 125/21; wszystkie powołane w uzasadnieniu niniejszego wyroku orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, publ.; w skrócie "CBOSA").

Istotne znaczenie w kontekście argumentacji skargi ma dostrzeżenie, że norma wysłowiona w art. 26e § 2 u.p.e.a. znajduje zastosowanie w sytuacji, w której "zachodzi potrzeba doręczenia wydruku pisma sporządzonego przez wierzyciela lub organ egzekucyjny w postaci elektronicznej". Przez wydruk należy rozumieć wydrukowane wyniki pracy komputera, telefaksu itp.; efekt pracy drukarki, wynik pracy urządzenia drukującego w postaci kartki z tekstem lub rysunkiem (por. Słownik Języka P. PWN, dostępny pod adresem: publ. oraz Wielki Słownik Języka P., dostępny pod adresem: publ.). Postanowienia wskazanego przepisu znajdują zastosowanie w sytuacji konieczności dokonania tzw. decyfryzacji dokumentu elektronicznego. Tego rodzaju konieczność zachodzi, gdy brak jest możliwości dokonania doręczenia w formie elektronicznej, tj. dokonania doręczenia dokumentu elektronicznego na adres do doręczeń elektronicznych lub konto w systemie teleinformatycznym organu.

Sytuacja normowana przez postanowienia art. 26e § 2 u.p.e.a. nie miała w niniejszej sprawie miejsca. Z niespornych okoliczności stanu faktycznego sprawy wynika, że doręczenia na rzecz skarżącego następowały w formie elektronicznej, tj. na jego konto w systemie e-Urząd Skarbowy. W przypadku tego rodzaju formy doręczeń przedmiotu doręczenia nie może stanowić wydruk rozumiany jako rezultat pracy urządzenia drukującego. W przypadku doręczeń w formie elektronicznej przedmiotem doręczenia jest dokument sporządzony w formie elektronicznej. Z uwagi na powyższe brak było potrzeby dokonywania tzw. decyfryzacji dokumentu sporządzonego w formie elektronicznej, poprzez sporządzanie jego wydruku.

Postanowienia art. 26e § 2 u.p.e.a. znalazłyby zastosowanie w sytuacji gdyby doręczenia w toku postępowania egzekucyjnego do skarżącego następowały w tradycyjnej formie pisemnej. W tego rodzaju sytuacji przedmiotu doręczenia nie mógłby stanowić dokument w formie elektronicznej, lecz jego wydruk, o którym mowa w art. 26e § 2 u.p.e.a. będący obrazowo rzecz ujmując przeniesieniem na papier treści dokumentu sporządzonego w formie elektronicznej.

Na mocy art. 80 § 3 u.p.e.a. obowiązkiem Naczelnika było przesłanie skarżącemu odpisu zawiadomienia z 23 października 2025 r., nr [...] o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego. Przez odpis należy rozumieć kopię lub przepisany tekst oryginalnego dokumentu. Wystarczającym warunkiem uznania danego dokumentu za odpis jest jego zgodność z oryginałem dokumentu. Odpis dokumentu w przeciwieństwie do oryginału nie musi być przy tym opatrzony podpisem. Z uwagi na dokonywanie doręczeń skarżącemu w formie elektronicznej, odpis wskazanego zawiadomienia nie mógł przybrać formy wydruku, w konsekwencji czego nie znajdowały względem niego zastosowania postanowienia art. 26e § 2 u.p.e.a. Doręczenie odpisu wskazanego zawiadomienia musiało zostać dokonane w formie dokumentu elektronicznego. Dostrzec przy tym należy, że w odniesieniu do odpisu, o którym mowa w art. 80 § 3 u.p.e.a. brak jest normy, która nakładałaby na organ egzekucyjny obowiązek opatrywania odpisu jakimikolwiek adnotacjami, jak ma to miejsce w przypadku odpisów tytułów wykonawczych (art. 26b u.p.e.a.). Brak jest również normy, która nakładałaby obowiązek opatrywania odpisu sporządzonego w formie elektronicznej jakimkolwiek podpisem elektronicznym czy też pieczęcią elektroniczną.

Z uwagi na powyższe za bezzasadne należało uznać zarzuty podnoszące naruszenie rozporządzenia 910/2014 oraz u.i.d.p.

Innymi słowy doręczenie skarżącemu odpisu zawiadomienia skierowanego do banku nie następowało w formie wydruku, o którym mowa w art. 26e § 2 u.p.e.a. lecz w formie dokumentu elektronicznego. Brak jest przy tym jakiegokolwiek przepisu, który zobowiązywałby Naczelnika do wskazywania w sporządzonym w formie elektronicznej odpisie zawiadomienia informacji na temat podpisu, jakim został opatrzony oryginał tego zawiadomienia. W konsekwencji powyższego doręczony skarżącemu odpis zawiadomienia nie musiał zawierać informacji odnośnie tego, który konkretnie z rodzajów podpisów wskazanych w art. 26e § 1 u.p.e.a. został złożony w zawiadomieniu o zajęciu skierowanym do banku. Brak było również konieczności opatrywania odpisu jakimkolwiek podpisem jak i wskazywania w nim informacji, o których mowa w art. 26e § 2 pkt 1 i 2 u.p.e.a. Zawarcie jednak tego rodzaju informacji nie może być poczytywane w żadnej mierze za naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zamierzonego rezultatu nie mogą również wywrzeć zarzuty skarżącego podnoszące naruszenie przepisów k.p.a. W szczególności na uwzględnienie nie zasługuje zarzut naruszenia art. 393 § 1 k.p.a.

Zgodnie z art. 393 § 1 k.p.a., w przypadku pism wydanych przez organ administracji publicznej w postaci elektronicznej przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego, które zostały opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, zaawansowaną pieczęcią elektroniczną albo kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną, doręczenie może polegać na doręczeniu wydruku pisma uzyskanego z tego systemu odzwierciedlającego treść tego pisma.

Jak stanowi art. 393 § 2 k.p.a., wydruk pisma, o którym mowa w § 1, zawiera:

1. 1) informację, że pismo zostało wydane w postaci elektronicznej i podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby, która je podpisała, albo opatrzone zaawansowaną pieczęcią elektroniczną albo kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną;
2. 2) identyfikator tego pisma, nadawany przez system teleinformatyczny, za pomocą którego pismo zostało wydane.

Zgodnie z kolei z art. 393 § 3 k.p.a., wydruk pisma, o którym mowa w § 1, może zawierać mechanicznie odtwarzany podpis osoby, która podpisała pismo.

Stosownie zaś do postanowień art. 393 § 4 k.p.a., wydruk pisma, o którym mowa w § 1, stanowi dowód tego, co zostało stwierdzone w piśmie wydanym w postaci elektronicznej.

Jak wyjaśniono to powyżej kwestionowane zawiadomienie zostało przesłane do banku przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego. Odpis wskazanego zawiadomienia został przesłany skarżącemu w formie dokumentu elektronicznego, nie zaś w formie wydruku. Tymczasem postanowienia art. 393 k.p.a. dotyczą wydruków pism wydanych przez organ administracji publicznej w postaci elektronicznej.

Istotnego znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego postanowienia nie może mieć przy tym treść doręczonego skarżącemu odpisu tytułu wykonawczego. Istotne dla rozpoznania skargi na czynność egzekucyjną było wyłącznie ustalenie, czy kontestowana przez skarżącego czynność egzekucyjna odpowiadała prawu. Jak wynika przy tym z powyższych rozważań kwestionowany odpis zawiadomienia o zajęciu odpowiada prawu.

W ocenie Sądu, treść uzasadnienia postanowienia obrazuje szczegółowy tok rozumowania organu, które doprowadziło do wydania postanowienia oraz wskazuje i wyjaśnia przesłanki faktyczne, jakimi kierował się organ podejmując konkretne rozstrzygnięcie. Dotyczy to rozstrzygnięć organów obu instancji, przy czym uzasadnienie rozstrzygnięcia organu odwoławczego zawiera także ustosunkowanie się do zarzutów zawartych w zażaleniu.

Podsumowując, mając na uwadze zebrany materiał dowodowy i treść zaskarżonego postanowienie, zarzuty naruszenia przepisów procesowych przez organ nie zasługują na uwzględnienie.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.