Uzasadnienie
L. D. (dalej także jako skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, na postanowienie opisane w rubrum. Zaskarżonym postanowieniem zostało utrzymane w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P. z 15 grudnia 2025 r. którym odmówiono skarżącemu umorzenia należności z tytułu kosztów egzekucyjnych.
Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Dlatego też sąd zobligowany jest do skontrolowania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.). Stwierdzenie bowiem braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie i takie właśnie pouczenie znajduje się pod zaskarżonym postanowieniem.
Zaskarżone postanowienie doręczono skarżącemu 11 lutego 2026 r. zatem ostatnim dniem 30-dniowego terminu na wniesienie skargi był 13 marca 2026 r. (piątek). Przesyłka zawierająca skargę została oddana na poczcie dopiero w poniedziałek 16 marca 2026 r. (data stempla pocztowego), a więc po terminie.
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. obowiązkiem Sądu jest odrzucenie skargi wniesionej po terminie, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.
Sąd informuje w trybie art. 6 P.p.s.a., że skarżący może wystąpić do organu z kolejnym wnioskiem o umorzenie należności z tytułu kosztów egzekucyjnych.