Uzasadnienie
Skarżący MO, reprezentowany przez pełnomocnika, pismem z dnia [...] wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] nr [...], którą określono skarżącemu zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2008 r. Jako podstawę wznowienia przywołano art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej jako; "O.p."). W uzasadnieniu wniosku wskazano, że informację o miejscu przechowywania ksiąg podatkowych swojego przedsiębiorstwa za [...], t.j. przy ul. W [...] w P, skarżący uzyskał dopiero po wydaniu przez organ II instancji decyzji nr P[...]. Dokumentacja ta znajdowała się w magazynie wynajmowanym od skarżącego przez A. Wg pełnomocnika skarżący, jak i jego poprzedni pełnomocnik nie mieli świadomości, że dokumenty te są przechowywane w magazynie.
Jednocześnie z wnioskiem o wznowienie postępowania MO wniósł skargę do Sądu na w/w decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...].
Po wznowieniu postępowania – postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] nr [...] odmówił uchylenia decyzji ostatecznej tego organu z dnia [...] nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] nr [...] określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące [...]. W uzasadnieniu organ stwierdził, że wbrew twierdzeniu strony nie został spełniony warunek, że nowe okoliczności i dowody wyszły na jaw po wydaniu decyzji ostatecznej bowiem w postępowaniach zwykłych przed organami obu instancji podatnik potwierdził istnienie dokumentacji swojej firmy. Dyrektor ocenił działania podatnika w postępowaniu zwykłym jako uporczywe uchylanie się od przedłożenia dokumentów na podstawie których można było dokonać weryfikacji rozliczeń podatku od towarów i usług.
Od w.w decyzji skarżący pismem z dnia [...] złożył odwołanie, w którym wniósł o jej uchylenie i wydanie decyzji uchylającej decyzję z dnia [...] oraz o rozstrzygnięcie co do istoty sprawy. Zaskarżonej decyzji zarzucił rażące naruszenie art. 240 § 1 pkt 5 O.p. poprzez jego niewłaściwą interpretację oraz naruszenie art. 245 § 1 pkt 2 O.p.
Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] nr [...] określającą w podatku od towarów i usług zobowiązanie podatkowe za poszczególne miesiące [...], nie znajdując podstaw do jej uchylenia.
Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, pismem z dnia [...] wniósł od w.w decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której zarzucił organowi podatkowemu:
- 1) rażące naruszenie art. 240 § 1 pkt 5 O.p. poprzez jego niewłaściwą interpretację,
- 2) rażące naruszenie art. 245 § 1 pkt 2 O.p. poprzez jego zastosowanie,
- 3) rażące naruszenie art. 245 § 1 pkt 1 O.p. poprzez jego niezastosowanie.
Skarżący wniósł o uchylenie w całości decyzji organów obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, ewentualnie o uchylenie w całości decyzji organu odwoławczego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi odwoławczemu.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W sprawie zasadne jest zawieszenie postępowania sądowego.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Powołany przepis określa przesłanki fakultatywnego zawieszenia postępowania, uwzględniając względy celowościowe. Przesłanką zawieszenia postępowania, o której mowa w przepisie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jest prejudycjalny charakter innego toczącego się postępowania w stosunku do postępowania mającego ulec zawieszeniu.
W tym miejscu wyjaśnić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] sprawy ze skargi MO na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące [...] uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...], nr [...].
Sądowi z urzędu wiadomym jest, że pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej wywiódł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od w.w wyroku tut. Sądu z dnia [...]. Sprawa to nie została do tej pory prawomocnie zakończona.
W ocenie Sądu, sytuacja opisana w regulacji art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, albowiem byt prawny decyzji będącej przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym może zależeć od wyniku innego postępowania sądowoadministracyjnego toczącego się przed NSA. Niewątpliwie sprawa będąca przedmiotem niniejszego postępowania dotycząca odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące [...] pozostaje w ścisłym związku ze sprawą prowadzoną przed NSA. Decyzja ostateczna z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...], która była przedmiotem wniosku o wznowienie postępowania została bowiem wyeliminowana z obrotu prawnego (wraz z decyzją organu kontroli skarbowej) nieprawomocnym wyrokiem tut. Sądu z dnia [...].
Ponadto dowody, które były poddawane ocenie pod kątem przesłanek wznowienia i doprowadziły do rozstrzygnięcia tj do odmowy uchylenia decyzji dotychczasowej znajdują się w aktach administracyjnych sprawy przekazanej do NSA. Brak tych dowodów uniemożliwia Sądowi rozpoznanie niniejszej sprawy. Względy ekonomii procesowej przemawiają więc za tym, żeby do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej od tego wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny zawiesić dokonywanie kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Po pierwsze z powodu wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji ostatecznej i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz z powodu braku wszystkich dowodów niezbędnych do kontroli legalności zaskarżonej decyzji. Jak wskazuje się w komentarzu do art. 125 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: "celowe może być również zawieszenie postępowania, jeżeli przed sądem administracyjnym toczy się kilka postępowań ze skarg na decyzje wydane w tej samej sprawie w postępowaniu zwykłym i nadzwyczajnym." (LEX 2013)
Uwzględniając powyższe Sąd stwierdza, że rozstrzygnięcie przez NSA w przedmiocie decyzji, mocą której określono skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące [...] ma dla analizowanej sprawy znaczenie prejudycjalne, w rozumieniu art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.