Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009r. nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w P. wszczął postępowanie kontrolne w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2005r. oraz podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące tego roku w "X" Sp. z o.o., z siedzibą w P. Ustalenia kontroli, posłużyły organowi do wydania w dniu [...] 01.2010 r. decyzji nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik i listopad 2005r. Natomiast za styczeń, luty i grudzień 2005r. organ ten wydał wynik kontroli nr [...].
Wskutek wniesionego odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w P. decyzją z [...] 05.2010r. nr [...] uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, zlecając przeprowadzenie dowodów z przesłuchania wskazanych świadków i wyjaśnienie wszystkich okoliczności związanych z wprowadzeniem do obrotu prawnego faktury nr [...] z 10.2005r. oraz podwójnie wystawionych faktur o tych samych numerach, w których wykazano różne dane dotyczące wielkości sprzedaży i podatku należnego.
W wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych, w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy: ww. protokół kontroli podatkowej, dokumenty z postępowania kontrolnego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005r. oraz podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do sierpnia tego roku przeprowadzonego w firmie "O." P. O., świadczącej usługi na rzecz skarżącej - włączone do akt postępowania kontrolnego postanowieniem nr [...] z [...] 09.2009r., protokoły przesłuchania świadków, dowody i wyjaśnienia składne w toku postępowania przez kontrolowaną Spółkę, wyjaśnienia składane przez kontrahentów Spółki, kontrolujący ustalili, że rozliczone przez Spółkę w kontrolowanym okresie faktury zakupu wystawione przez firmę "O." P. O. nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.
Nadto stwierdzono inne uchybienia w ewidencjonowaniu i rozliczaniu podatku VAT, a mianowicie - przypadki wystawienia dwóch faktur o takim samym numerze, różniących się wykazanymi w nich rozmiarami dokonanej sprzedaży, z których tylko jedną podatnik ujął w ewidencji podatku należnego i rozliczył w deklaracji VAT-7 (faktury o nr: [...], [...], [...], [...] i [...]), przypadki nie uwzględnienia w ewidencji sprzedaży i deklaracji VAT-7 faktur dokumentujących wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (faktury nr: [...], [...] i [...] w czerwcu oraz [...], [...], [...], [...] i [...] w lipcu) oraz zrealizowanego eksportu towaru (faktura nr [...] w lipcu), rozbieżności między kwotami podatku wykazanymi w fakturach sprzedaży i zakupów a zapisami w ewidencjach oraz między zapisami w ewidencjach a wykazanymi w deklaracjach VAT-7 kwotami podatku naliczonego. Z uwagi na wymienione nieprawidłowości organ I instancji uznał dokonane przez spółkę zapisy kwot podatku należnego i naliczonego w poszczególnych miesiącach od marca do listopada 2005r. za nierzetelne (por. protokół badania ksiąg podatkowych z [...] 12.2009r.) i decyzją z dnia [...] listopada 2010r. nr [...] określił kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do rozliczenia w następnym okresie rozliczeniowym za marzec, kwiecień, maj, czerwiec i lipiec 2005r. oraz zobowiązanie podatkowe za sierpień, wrzesień, październik i listopad 2005r.
Natomiast do faktur nieodzwierciedlających faktycznych zdarzeń gospodarczych zastosowano art. 108 ustawy o podatku od towarów i usług stanowiący, że w przypadku gdy osoba prawna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty (marzec, maj, sierpień, październik 2005r.).
W odwołaniu z dnia [...] grudnia 2010 r. podatnik wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez uwzględnienie prawa do odliczenia podatku z faktur wystawionych przez P. O., względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, decyzji tego organu zarzucił naruszenie:
- - art. 31 ust. 1 ustawy o kontroli skarbowej w związku z art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organu podatkowego, przejawiający się w braku dążności do ustalenia faktycznego przebiegu transakcji dokonanych z P. O. i ocenie materiału dowodowego nakierowanej na wykazanie założonej z góry tezy dowodowej, odmowie przeprowadzenia dowodów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, ustalenie stanu faktycznego i rozstrzygnięcie sprawy w oparciu o wybiórczo i sprzecznie z zasadami doświadczenia życiowego oceniony materiał dowodowy,
- - art. 24 ust.2 ustawy o kontroli skarbowej poprzez wydanie decyzji bez rozpatrzenia stanowiska kontrolowanego odnośnie zebranego materiału dowodowego.
Dyrektor Izby Skarbowej w P., po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego, decyzją z dnia [...] marca 2011 r. nr [...], [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji uznając, że organ ten nie naruszył ww. przepisów procedury postępowania oraz przepisów prawa materialnego.
Na powołaną powyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej podatnik wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sądowi z urzędu wiadomo, iż przed Naczelnym Sądem Administracyjnym toczą się postępowania ze skarg kasacyjnych, którymi zaskarżono wyroki wydane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawach sygn. akt: [...], [...] i [...]. Uwzględnione przez WSA w Poznaniu zarzuty skarg dotyczyły nieprawidłowości przeprowadzonego postępowania podatkowego – Sąd uznał, iż w sprawach tych organy przeprowadziły kontrolę podatkową celowo przyjmując, iż były to jedynie czynności kontrolne.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: ppsa), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego, toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z przepisu tego wynika, że sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Sąd uznał, iż opisana wyżej zależność zachodzi w niniejszym postępowaniu. Zarówno w powołanych powyżej sprawach (sygn. akt: [...], [...], [...]), jak i w niniejszej, chodzi o stwierdzenie prawidłowości przeprowadzonego postępowania podatkowego. We wszystkich sprawach organy przyjmowały, iż dokonują jedynie czynności kontrolnych a nie kontroli podatkowej sensu stricto - co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Ewentualne stwierdzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny, iż w ww. sprawach - wbrew stanowisku WSA w Poznaniu - przeprowadzono prawidłowo postępowanie podatkowe a zebrane w toku postępowania dowody mogą stanowić podstawę ustaleń faktycznych - będzie miało wpływ na wynik niniejszej sprawy.
W tym stanie rzeczy orzeczono, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, jak w sentencji postanowienia.