Uzasadnienie
Skarżący BW wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Następnie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia [...] starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ustanowił skarżącemu adwokata (pkt 2 sentencji) i jednocześnie zwolnił go od kosztów sądowych (pkt 1 sentencji).
Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnika w osobie adwokata PN.
Pismem z dnia [...], doręczonym w dniu [...] [karta nr [...] akt sadowych] Sąd powiadomił adwokata PN, że został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu BW.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił skargę BW na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej.
Pismem z dnia [...] adwokat PN złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i jednocześnie wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu i oświadczył, że nie zostały one opłacone nawet w części.
Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega wniosek pełnomocnika z urzędu o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801, dalej jako "rozporządzenie"), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240,- zł. Na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie – 480,- zł.
Z § 4 ust. 1 rozporządzenia wynika, że opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (por. § 4 ust. 3 rozporządzenia). Z treści § 4 ust. 2 rozporządzenia wynika natomiast w jakich okolicznościach następuje ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej, co nie ma miejsca w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącego, za które przysługuje wynagrodzenie było sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, przy czym w piśmie z dnia [...] pełnomocnik zawarł również wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej i oświadczenie, że opłaty nie zostały opłacone nawet w części.
W przedmiotowej sprawie, zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, należało ustalić opłatę w wysokości ½ opłaty maksymalnej wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b), czyli ½ opłaty maksymalnej wynoszącej [...], co stanowi kwotę [...] ([...]). Kwota [...] stanowi bowiem opłatę maksymalną obliczoną jako 50% kwoty [...] (czyli opłaty maksymalnej określonej w pkt 21 ust. 1 pkt 1 lit. c), co wynika z treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c).
W tych okolicznościach należało przyznać adwokatowi PN tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną obejmującą sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] ([...]), które wynika z następującego rozliczenia: wynagrodzenie w wysokości [...] ([...]) + [...] ([...]) podatek VAT.
Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 2) lit. b) i § 4 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia należało postanowić, jak w sentencji.