Uzasadnienie
Prezydent Miasta G. decyzją z dnia [...] r. nr [...]doręczoną J. i W. G. dnia [...] r. (k. 13v akt administracyjnych) ustalił wymienionym podatnikom podatek od nieruchomości, położnej w G. ul. P. za lata 2003 – 2007 zarazem uchylając w wyniku wznowienia postępowania z urzędu w całości uprzednio wydane przez ten organ ostateczne decyzje ustalające podatek od nieruchomości tym podatnikom za lata 2002 – 2007.
Odwołanie od tej decyzji podatnik W. G. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. za pośrednictwem organu I instancji dnia [...] r. (k. 26 – 29 akt administracyjnych) choć datowane jest dnia [...] r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], powołując się na przepis art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, ze wynikający z art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej termin 14 – dniowy do wniesienia odwołania, liczony od dnia doręczenia decyzji, upłynął z dniem [...] r. (poniedziałek), a podatnik odwołanie złożył organowi I instancji dnia [...] r., a więc z jednodniowym opóźnieniem. Czynność prawna dokonana z opóźnieniem, nawet 1 – dniowym, jest bezskuteczna i ten skutek prawny należało potwierdzić w postanowieniu wydanym na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej o stwierdzeniu wniesienia odwołania z uchybieniem terminu (k. 41 – 42 akt adm.).
W skardze na powyższe postanowienie podatnik W. G. potwierdził, że decyzję. Prezydenta Miasta G. odebrał osobiście w urzędzie, nie pamięta, czy datę [...] r. wpisał, ale "uchybienie z 1 – dniowym terminem nie może być przyczyną nie rozpatrzenia odwołania". Dlatego wnosi o rozpatrzenie odwołania.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dopowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, przytaczając argumentację wskazaną w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy podkreślić dwie kwestie, mianowicie, że – po pierwsze – sądowa kontrola decyzji oraz postanowień kończących postępowanie wydanych w postępowaniu administracyjnym ogranicza się do badania ich zgodności z prawem (art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002r. o ustroju sądów administracyjnych – Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. oraz art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270,
- – po drugie – przedmiotem kontroli sądowej w rozpoznawanej sprawie jest ostateczne postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r., w którym stwierdzono wniesienie odwołania z uchybieniem terminu ustawowego, które zaskarżono skargą.
Nie jest natomiast przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie decyzja Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r., którą uchylono wcześniej wydane decyzje ostateczne w sprawie podatku od nieruchomości za lata 2002 – 2007 i ustalono jednocześnie małżonkom G. podatku od nieruchomości za lata 2003 – 2007, stwierdzono nadpłatę i orzeczono o jej zaliczeniu na poczet zaległosći.
Działając w powyżej określonych granicach Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi, ponieważ zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzeniu wniesienia odwołania po upływie terminu jest zgodne z prawem.
Prawidłowo organ odwoławczy powołał się na przepisy art. 223 § 2 pkt 1 i art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, z których wynika, że odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od doręczenia decyzji stronie, a gdy zostanie wniesione po upływie tego terminu i strona nie wniosła o przywrócenie terminu, którego nie dochowała, wówczas organ odwoławczy stwierdza postanowieniem uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Nie ma racji skarżący, że jednodniowe opóźnienie nie może decydować o nierozpatrzeniu odwołania. Każde uchybienie terminowi, bez względu na czas jego trwania, a więc także jednodniowe, powoduje bezskuteczność dokonanej czynności procesowej, a więc także bezskuteczność odwołania. Jest to skutek wynikający z zasady trwałości decyzji administracyjnych (art. 128 Ordynacji podatkowej) i bezpieczeństwa w obrocie prawnym. Decyzje bowiem, od których nie służy odwołanie, a taka sytuacja powstaje z chwilą upływu terminu do wniesienia odwołania, stają się ostateczne i ich uchylenie lub zmiana, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach i na zasadach przewidzianych w ustawie dla wymienionych postępowań nadzwyczajnych.
Skoro zatem nie budzi wątpliwości, że odwołanie strona wniosła dnia [...] r., a więc po upływie z dniem [...] r. terminu do jego wniesienia, a wraz ze spóźnionym odwołaniem nie złożono wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, wykazując w nim brak winy strony w spowodowaniu tego spóźnienia, zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a skarga nie jest uzasadniona.
Dlatego na podstawie art. 151 p. p. s. a. należało skargę oddalić.
Jak już wyżej nadmieniono decyzja wymiarowa w sprawie podatku od nieruchomości za lata 2003 – 2007, w tym uchylająca wcześniej wydane decyzje ostateczne za lata 2002 – 2007, jako decyzja ostateczna, może być jedynie wzruszona w trybie przepisów o stwierdzeniu jej nieważności (art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej). Organem właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej jest organ wyższego stopnia, czyli w sprawach podatku od nieruchomości Samorządowe Kolegium Odwoławcze (art. 248 § 2 pkt 1 i art. 13 § 1 pkt 3 i § 3 Ordynacji podatkowej).
/-/ K. Nikodem /-/ J. Małecki /-/ G. Gorzan