Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 stycznia 2011 roku "A" S.A w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...], nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Skarga została podpisana przez dwóch członków zarządu, uprawnionych do reprezentacji Spółki. Z akt sprawy wynika bezspornie, że odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona stronie skarżącej w dniu 28 grudnia 2010 roku wraz z pouczeniem o sposobie oraz terminie zaskarżenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.
Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a.") w przypadku pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnej sprawie, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Ostatni dzień, 30 - dniowego terminu, do wniesienia skargi w niniejszej sprawie przypadał zatem na czwartek – 27 stycznia 2011 roku. Dla zachowania ustawowego terminu do wniesienia skargi skarżąca Spółka winna ją złożyć najpóźniej w tej dacie. Z akt sprawy wynika natomiast, że skarga została złożona - nadana w urzędzie pocztowym - w dniu 28 stycznia 2011 roku (k. 34 akt sądowych). Jako nadawca przesyłki widnieje: "X" Sp. z o.o. Z powyższego wypływa wniosek, że strona skarżąca wniosła skargę z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia.
Tymczasem wniesienie skargi w terminie stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Nie ulega zatem wątpliwości, że skarga wniesiona do sądu administracyjnego z naruszeniem terminu procesowego jest dotknięta wadą formalną, uzasadniającą jej odrzucenie. Przepis art. 58 § 1 w pkt. 2 P.p.s.a. stanowi bowiem, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia i taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Zaznaczyć przy tym należy, że strona skarżąca nie złożyła jednocześnie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, na podstawie art. 86 i art. 87 P.p.s.a. Wobec powyższego w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 2 i art. 58 § 3 powołanej powyżej ustawy - P.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jak w punkcie 2 postanowienia.
/-/ Małgorzata Bejgerowska