Uzasadnienie
Tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 18 maja 2017 r., I SA/Po 1436/16 oddalił skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję. Po doręczeniu pełnomocnikowi skarżącej (doradcy podatkowemu [...]) na wniosek skarżącej odpisu wyroku wraz z uzasadnianiem wystąpiono z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 29 sierpnia 2017 r., I SA/Po 1436/16 ustanowiono dla skarżącej doradcę podatkowego celem sporządzenia skargi kasacyjnej od wskazanego powyżej wyroku oraz reprezentacji przed Naczelnym Sadem Administracyjnym. Wyznaczony w ramach prawa pomocy pełnomocnik skarżącej (doradca podatkowy [...]) sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Opinia tą uznano za sporządzoną z zachowaniem zasad należytej staranności przy czym wniesioną z uchybieniem terminu. Odpis opinii doręczono skarżącej w dniu 08 marca 2018 r. Pismem z dnia 06 kwietnia 2018 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wskazanego powyżej wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Na wstępie należy zaznaczyć, że stosownie do art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3 (§ 1). Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (§ 2).
Zgodnie zaś z art. 175 § 3 p.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona przez: doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami (pkt 1); rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (pkt 2).
Odnosząc powyższe wymogi do rozpoznawanej skargi kasacyjnej, należy zauważyć, że została ona sporządzona osobiście przez skarżącą z naruszeniem wyżej wskazanych przepisów p.p.s.a., w świetle których skarga kasacyjna jako sformalizowany środek zaskarżenia musi zostać sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, względnie zaś przez osobę o odpowiednich kwalifikacjach prawniczych. Przez pojęcie "sporządzenie skargi kasacyjnej", użyte w art. 175 § 1 p.p.s.a., należy rozumieć zarówno jej napisanie, jak i podpisanie [tak: postanowienie NSA z dnia 29 września 2010 r., II FZ 469/10, orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl]. Sporządzanie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 p.p.s.a. jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej [tak: postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2014 r., II GZ 776/13]. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. [por. postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2012 r., II FZ 1016/12 oraz postanowienie NSA z dnia 12 października 2010 r., II OZ 1018/10].
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Odnosząc powyższy przepis do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że rozpoznawana skarga kasacyjna nie czyni zadość wymogom z art. 175 p.p.s.a., co skutkuje koniecznością jej odrzucenia.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.