Uzasadnienie
Skarżąca JR, pismem z dnia [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] o nr [...], którą uchylono w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] nr [...] ustalającą zryczałtowany podatek dochodowy za 2008 r. w kwocie [...] od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych i ustalono zryczałtowany podatek dochodowy od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2008 r. w wysokości [...]. W skardze wniosła również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek podniosła, że znajduje się w złym stanie zdrowia, pogłębia się jej choroba, a sytuacja ta spowodowana jest m.in. śmiercią męża, która miała miejsce w czasie trwania postępowania podatkowego.
Ponadto wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może bezpośrednio zagrozić jej życiu, gdyż utrzymuje się tylko z emerytury, a zajęcie tego świadczenia może spowodować, że zabraknie jej środków finansowych na zakup lekarstw, które podtrzymują jej życie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi na decyzję organ, który wydał decyzję, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (por. art. 61 § 2 P.p.s.a.). Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja czy postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu.
W świetle ugruntowanego stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonego m.in. w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/04, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a., jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (rozumiane także jako przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech – tak NSA w postanowieniach: z dnia 26 kwietnia 2013 r., II OZ 322/13, LEX nr 1320757 i z dnia 29 maja 2013 r., II OZ 412/13, LEX nr 1319092).
Należy podkreślić, że sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te nie podniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (tak np. NSA w postanowieniu z dnia 13 września 2005 r. w sprawie o sygn. akt II Oz 750/05, niepubl., WSA w Poznaniu w postanowieniu z dnia 22 sierpnia 2013 r., o sygn. akt I SA/Po 762/13, publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jak wynika z akt sprawy skarżąca ma [...] lata, od ponad [...] lat choruje, leczy się u lekarza specjalisty. Ponadto z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wynika, że z uwagi na śmierć małżonka stan zdrowia skarżącej istotnie pogorszył się. Wnioskodawczyni jest emerytką, środki pieniężne z tytułu emerytury przeznacza na lekarstwa, które podtrzymują jej życie.
W ocenie Sądu skarżąca w sposób wystarczający wykazała, że w przedmiotowej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki uzasadniające udzielenie jej ochrony tymczasowej.
Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., Sąd postanowił jak sentencji.