Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 czerwca 2026 r. P. G. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wskazaną w rubrum orzeczenia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 lipca 2026 r. wezwano stronę do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 2.512 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono w trybie doręczenia zastępczego (po dwukrotnym awizowaniu przesyłki w dniu 3 sierpnia 2026 r. oraz 11 sierpnia 2026 r.) na adres strony skarżącej podany w skardze. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie nie została podjęta w terminie 14 dni od dnia pierwszego awiza. W związku z powyższym nastąpił zwrot przesyłki do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do strony skarżącej. Przesyłkę pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 17 sierpnia 2026 r. Do dnia rozpatrywania niniejszej sprawy wpis od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji gdy od skargi nie został uiszczony wpis sądowy, strona wnosząca ten środek zaskarżenia powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną kwotę. Zaniedbanie tego obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie, wobec niemożności doręczenia stronie skarżącej pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., zostało ono pozostawione na okres 14 dni w placówce pocztowej. Jak wynika z druku zwrotnego potwierdzenia odbioru zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do strony skarżącej, nastąpiło w dniu 3 sierpnia 2026 r. Powtórnie awizowano przesyłkę w dniu 11 sierpnia 2026 r. Nieodebranie przez stronę skarżącą przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizowania skutkowało, na mocy art. 73 P.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73Pp.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.
Mając na uwadze powyższe należy uznać, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej nastąpiło w dniu 3 sierpnia 2026 r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 P.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu 17 sierpnia 2026 r. Zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wymaganego wpisu upłynął z dniem 24 sierpnia 2026 r.
W zakreślonym przez Sąd terminie strona skarżąca nie uzupełniła braku skargi poprzez uiszczenie wymaganego wpisu, co jednoznacznie potwierdza informacja Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu z dnia 26 sierpnia 2026 r. (k. [...] akt sąd.). Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia skargi w niniejszej sprawie.
W związku z powyższym, Sąd na mocy art. 220 § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.