Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 23 czerwca 2026 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi).
Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 23 czerwca 2026 r., pismem z 02 lipca 2026 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi (w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi) przez:
- a) złożenie opłaconego pełnomocnictwa procesowego udzielonego w dacie złożenia skargi do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w oryginale lub jego odpis uwierzytelniony zgodnie z obowiązującymi przepisami,
- b) podanie numeru PESEL skarżącej.
Korespondencja zawierająca odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału oraz wezwania wystosowanego na podstawie wskazanego zarządzenia została doręczona pełnomocnikowi skarżącej 06 lipca 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do postanowień art. 57 § 1 in principio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej w skrócie: "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi stawiane pismom procesowym w postępowaniu sądowym sprecyzowano w art. 46 powołanego ostatnio aktu. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik zobowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Powyższy obowiązek jest traktowany przez ustawodawcę jako obowiązek formalnoprocesowy związany z wymogami formalnymi pism procesowych (w tym skargi), gdyż zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Brak dołączenia do pisma (w tym skargi) oryginału pełnomocnictwa lub jego "wierzytelnego odpisu" jest zatem brakiem formalnym samego pisma procesowego i podlega usunięciu (por. postanowienie NSA z 06 grudnia 2024 r. sygn. akt II GZ 532/24, publ. na str. publ. CBOSA). Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać: w przypadku: gdy jest pierwszym pismem w sprawie: numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Ponieważ skarga stanowiła pierwsze pismo w niniejszej sprawie, pełnomocnik skarżącej był zobowiązany do złożenia opłaconego pełnomocnictwa procesowego lub jego odpisu uwierzytelnionego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz do podania w niej numeru PESEL skarżącej.
Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Korespondencja zawierająca odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi oraz wezwanie wystosowane na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 23 czerwca 2026 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 06 lipca 2026 r. Powyższe oznacza, że termin na uzupełnienie ww. braków upływał 13 lipca 2026 r. We wskazanym terminie braki skargi (formalny i fiskalny) nie zostały uzupełnione.
W konsekwencji wystąpiły kumulatywnie trzy przesłanki odrzucenia skargi.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3, art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.