Uzasadnienie
A. K. (zwany dalej skarżącym) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu (zwanego dalej organem) z 30 czerwca 2026 r., nr SKO.40.3621.2025.dr, utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Opola z 19 listopada 2025 r., nr SO-VI.5430.3.125.2025 o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy kategorii AM, B1,B.
Opisana decyzja organu została doręczona skarżącemu 17 lipca 2026 r. w urzędzie pocztowym, za pomocą systemu e-Doręczenia, o czym świadczy treść potwierdzenia otrzymania znajdująca się w aktach administracyjnych, a także wydruk ze strony internetowej e-monitoringu Poczty Polskiej. Natomiast, przedmiotowa skarga została złożona osobiście w siedzibie organu 20 sierpnia 2026 r., co potwierdza stempel organu (por. karta nr 2 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.) - dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Skutecznego doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji dokonano 17 lipca 2026 r., a decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia - skargi do sądu administracyjnego. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na przedmiotową decyzję upłynął 16 sierpnia 2026 r. Z uwagi jednak na to, że 16 sierpnia 2026 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy (niedziela), to stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a., za ostatni dzień terminu należało przyjąć 17 sierpnia 2026 r. (poniedziałek).
Z akt sprawy wynika natomiast, że skarżący wniósł skargę 20 sierpnia 2026 r., czyli z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę jako wniesioną po terminie, co orzekł jak w sentencji postanowienia.