Uzasadnienie
Skarżący T.L.zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 24 grudnia 2008 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r. Wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 31.242zł, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 29 maja 2009r. skarżącemu odmówiono przyznania prawa pomocy. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie, które wskutek braków formalnych zostało odrzucone postanowieniem z dnia 6 lipca 2009r. Wobec uprawomocnienia się tego postanowienia zarządzeniem z dnia 28 lipca 2009r. (doręczonym w dniu 3 sierpnia 2009r.) skarżącego ponownie wezwano do uiszczenia wpis sądowego od skargi. Wezwanie zawierało określenie sposobu uiszczenia wpisu oraz zastrzeżono w nim rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek nieuiszczenia wpisu w terminie. Do dnia dzisiejszego skarga nie została opłacona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zasadą jest, że do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, przy czym opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie (art. 214 §1 i art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.) [dalej: p.p.s.a.].
Zgodnie z brzmieniem art. 220 §1 p.p.s.a sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W związku z powyższym, po wniesieniu skargi do sądu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby w terminie tygodniowym od doręczenia mu wezwania uiścił należną opłatę, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a jeśli pismem tym jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.).
W tej sprawie ponowne wezwanie o zapłatę wpisu od skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 sierpnia 2009r. a zatem termin do jego uiszczenia upłynął z dniem 10 sierpnia 2009r. Skoro skarżący do tego dnia należnego wpisu nie uiścił, skargę jako nieopłaconą w ustawowym siedmiodniowym terminie należało odrzucić na podstawie art. 220 §3 p.p.s.a.
Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji.