Uzasadnienie
K. M. [dalej: skarżący, strona] wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu [dalej: Dyrektor] z 21 lipca 2026 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.
Wskutek zarządzenia Kierownika Sekcji Finansowej Wydziału I z 27 sierpnia 2026 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 8 akt sądowych). Odpis zarządzenia doręczono stronie 9 września 2026 r. za zwrotnym potwierdzeniem odbioru (k. 14 akt sądowych). Jak wynika z zapisku urzędowego z 2 października 2026 r. (k. 15 akt sądowych) Oddział Finansowo-Budżetowy nie odnotował do podanego dnia zapłaty wpisu w kwocie 100 zł.
Ponadto wskutek zarządzenia Kierownika Sekcji Finansowej Wydziału I z 27 sierpnia 2026 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podanie swojego numeru PESEL oraz określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego wobec wydanego rozstrzygnięcia, to jest wskazania zarzutów – na czym polega wadliwość zaskarżonego postanowienia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 10 akt sądowych). Odpis zarządzenia doręczono stronie 9 września 2026 r. za zwrotnym potwierdzeniem odbioru (k. 14 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia do Sądu nie wpłynęła odpowiedź na powyższe wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje.
Wniesiona skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: ppsa) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w art. 230 § 1 ppsa, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 ppsa).
W myśl art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 ppsa). W sytuacji, gdy od skargi nie został uiszczony wpis sądowy, strona wnosząca ten środek zaskarżenia powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną kwotę. Zaniedbanie tego obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 ppsa. Jak wynika z powyższego opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu.
W niniejszej sprawie skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Podana kwota wpisu stałego wynika z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535). Natomiast wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono stronie w dniu 9 września 2026 r. Zatem siedmiodniowy termin usunięcia braku fiskalnego skargi upłynął wraz z końcem dnia 16 września 2026 r. (środa).
Ponieważ skarżący nie uiścił w ustawowym terminie wpisu od skargi, skargę tę należało odrzucić, o czym Sąd postanowił na podstawie art. 220 § 3 ppsa.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny zobowiązany jest w pierwszej kolejności do zbadania jej dopuszczalności ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ppsa. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ppsa (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6).
Stosownie do art. 57 § 1 ppsa, skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ppsa pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie: numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. W sprawie niniejszej pierwszym pismem strony była skarga na postanowienie Dyrektora, w której jednak strona nie podała swojego numeru PESEL. Dalej według art. 57 § 1 pkt 3 ppsa skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W stanie sprawy Sąd stwierdził, że skarga nie zawiera zarzutów dotyczących legalności zaskarżonego postanowienia.
Opisane wyżej niedostatki skargi należało zakwalifikować jako braki formalne pisma strony. Sąd wyjaśnia, że braki formalne skargi mogą być konwalidowane w trybie art. 49 ppsa. Według art. 49 § 1 ppsa w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ppsa w związku z art. 49 § 1 in fine ppsa stanowi podstawę odrzucenia skargi. Niezamieszczenie w skardze numeru PESEL strony, a także zarzutów dotyczących legalności zaskarżonego postanowienia, uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu, bowiem nie pozwala na merytoryczne jej rozpoznanie.
W powyższych uwarunkowaniach prawnych i faktycznych skarżący został prawidłowo wezwany do usunięcia braków formalnych skargi. Wezwanie doręczono stronie w dniu 9 września 2026 r. Zatem siedmiodniowy termin usunięcia braku fiskalnego skargi upłynął wraz z końcem dnia 16 września 2026 r. (środa). Braki te nie zostały jednak usunięte. W związku z powyższym wniesioną w sprawie skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.
Z tych przyczyn Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.