Uzasadnienie
R. W. (zwana dalej skarżącą) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z 30 kwietnia 2026 r., nr 100/2026, w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 20 sierpnia 2026 r., wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL skarżącej oraz nadesłanie dwóch odpisów skargi z 10 czerwca 2026 r. własnoręcznie podpisanych lub potwierdzonych za zgodność z oryginałem. Wezwano także skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, a wysokość wpisu została ustalona na podstawie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535).
Opisane wezwania zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do nich w terminie 7 dni od dnia ich doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi.
Wezwania, zostały przesłane jedną przesyłką pocztową na adres skarżącej wskazany w skardze i pod tym adresem dwukrotnie awizowane, a to w dniach: 7 września 2026 r. i 15 września 2026 r. Następnie, przesyłka została zwrócona do tut. Sądu 23 września 2026 r. z adnotacją: "Zwrot. Nie podjęto w terminie" (por. adnotacje na kopercie, karta nr 63 akt).
Do dnia wydania niniejszego postanowienia, w sprawie nie uzupełniono braków formalnych i fiskalnych skargi. O braku wpisu od skargi świadczy także notatka pracownika Oddziału finansowo-budżetowego tut. Sądu, znajdują się w aktach sprawy (por. karta nr 65 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
W pierwszej kolejności dostrzec trzeba, że skarga na akt (w tym decyzję) organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać wymogi formalne - określone w ustawie z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.) - dalej w skrócie p.p.s.a., a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej.
Z kolei stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W przypadku, gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ono zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go nie mając takiego obowiązku (art. 46 § 2 pkt 1 lit b p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 47 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a. do skargi - należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.
Wymaga przy tym podkreślenia, że brak odpisu skargi i niepodanie numeru PESEL stanowią brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. W świetle tego ostatniego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia.
W omawianym przypadku, wezwanie do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi zostało skutecznie doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a., zgodnie z którym pismo uważa się za doręczone po upływie czternastu dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo). W sprawie, przesyłka pocztowa wraz z przedmiotowymi wezwaniami została awizowana dwukrotnie (w tym pierwszy raz 7 września 2026 r.), a następnie pozostawiona w placówce pocztowej na okres 14 dni wraz informacją o miejscu pozostawienia awiza. Stąd, doręczenie wezwań uznać należało za skuteczne w dniu 21 września 2026 r., a w konsekwencji termin 7 dni do dokonania żądanych przez Sąd czynności upłynął 28 września 2026 r. (poniedziałek).
Co więcej, w tym samym dniu upłynął także bezskutecznie termin zakreślony skarżącej dla uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Taki stan rzeczy również musi skutkować odrzuceniem skargi, a to po myśli art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z treścią tego przepisu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że skarżąca nie zastosowała się do wezwań sądowych.
Z uwagi na powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę, co orzekł jak w sentencji postanowienia.