Uzasadnienie
W dniu 2.07.2026 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga S. K. (dalej jako: skarżący, strona) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 18 maja 2026 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej ustalającej wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2021. W decyzji tej organ pouczył skarżącego o prawie do wniesienia od tej decyzji odwołania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu ze względu na jej wniesienie na decyzję, od której taki środek zaskarżenia nie przysługuje.
Wskazać należy, że na podstawie art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 248 § 2 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa [Dz. U. z 2026 r. poz. 622] - dalej o.p.) i kończyła postępowanie przeprowadzone przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Opolu, jako organem pierwszej instancji, w sprawie wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy T. z dnia 26.01.2021 r. nr [...]. Od decyzji Kolegium, w myśl art. 220 § 1 o.p., służyło odwołanie, o czym skarżący został prawidłowo pouczony.
Przedmiotem odwołania mogą być zarówno decyzje wydane w postępowaniu zwykłym, jak i w trybach nadzwyczajnych. Co do zasady, organem właściwym do rozpatrzenia odwołania jest organ podatkowy wyższego stopnia, jednakże, w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze, odwołanie od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym (art. 221 § 1 o.p.).
Skarżący nie skorzystał z prawa wniesienia odwołania od decyzji Kolegium z dnia 18.05.2026 r. nr SK0.40.3085.2025.po, tym samym nie wyczerpał środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji.
Podkreślić należy, że nie jest dopuszczalne wniesienie do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na decyzję, od której służy odwołanie w administracyjnym (podatkowym) toku instancji (zob. m. in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2020 r., sygn. akt II FSK 1525/20, z dnia 14 maja 2020 r., sygn. akt II FSK 107/20 czy z dnia 9 stycznia 2013 r., sygn. akt II FSK 2535/12). W niniejszej sprawie skarga taka została jednak wniesiona, gdyż jej przedmiotem uczyniono wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej ustalającej wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2021 r. Z tego względu skargę tę należało odrzucić.
Ponieważ wskazana przyczyna niedopuszczalności skargi nie została wymieniona przez ustawodawcę w art. 58 § 1 pkt 1-5a p.p.s.a. jako przesłanka odrzucenia skargi, rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie punktu 6 tego paragrafu, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Z powyższych względów Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kwoty wpisu (100 zł) Sąd wydał w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.