Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A. Ś. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy Ł. z [...] Nr [...] zmieniającą wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2006
Skarżący postanowieniem tut. Sądu z dnia 1 grudnia 2008 r. (sygn. akt I SA/Op 303/08) został zwolniony od kosztów sądowych w całości.
Skarżący A. Ś. po raz drugi na złożonym w tut. Sądzie urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) - zwanej dalej ustawą, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienia adwokata.
Uzasadniając wniosek skarżący powołał się na okoliczność uzyskiwania dochodów z tytułu emerytury i konieczność zapewnienia utrzymania z tych dochodów również żonie nie posiadającej żadnych świadczeń pieniężnych.
W części wniosku dotyczącej oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wykazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z żoną K. Ś. oraz że posiadają majątek w postaci domu mieszkalnego o powierzchni 120 m², nieruchomości rolnej (powierzchnia 1,45 ha), zaś dochody miesięczne uzyskiwane w ramach gospodarstwa domowego wynoszą 2.164 zł netto (w całości dochody skarżącego z tytułu emerytury).
Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Przepisy ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyróżniają dwa rodzaje zwolnień od kosztów sądowych (zgodnie art. 211 – 213 ustawy opłat sądowych – wpisu i opłaty kancelaryjnej oraz zwrotu wydatków) – zwolnienie z mocy ustawy i zwolnienie przyznane przez sąd. Jak zostało wskazane wyżej, WSA w Opolu postanowieniem z dnia 1 grudnia 2008 r. (sygn. akt I SA/Op 303/08) zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w całości.
W związku z tym, zgodnie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy, postępowanie zainicjowane ponownym wnioskiem strony w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należało umorzyć.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1, pkt 1 ustawy, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1, pkt 2 ustawy, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Treść powołanych wyżej przepisów art. 246 § 1 ustawy wskazuje bowiem, iż prawo pomocy zarówno w pełnym zakresie jak i w częściowym stanowi instytucję wyjątkową i dlatego udzielenie tego prawa może nastąpić jedynie w sytuacjach szczególnych.
Podobnie jak to miało miejsce przy rozpatrywaniu pierwszego wniosku, sąd dokonując analizy sytuacji skarżącego uwzględnił aktualną rzeczywistość gospodarczą, z której w drodze zwykłej obserwacji można wyprowadzić wniosek, że utrzymanie za kwotę około 2.000 zł miesięcznie dwóch emerytowanych osób, które poza stałymi kosztami rachunków, odzieży i wyżywienia muszą ponosić również koszty zakupu leków, jest na tyle utrudnione, że nie pozwala na wygenerowanie środków w celu opłacenia zawodowego pełnomocnika.
Mając na względzie powyższe Sąd, zgodnie z wnioskiem strony, ustanowił adwokata.