Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez Z. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 4 lipca 2008 r. nr [...], uchylająca w części decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu z dnia 26 lutego 2008 r. [...] w sprawie określenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. w kwocie 16.000 zł, i w dalszej części określająca zobowiązanie w tym podatku w wysokości 15.030 zł.
W wyniku złożonego przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 26 września 2008 r. przyznał prawo pomocy w całości obejmujące zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Orzeczenie to stanowiło podstawę do zwrócenia się do Okręgowej Rady Adwokackiej w O. o wyznaczenie adwokata dla strony skarżącej, co też Sąd uczynił pismem z dnia 21 października 2008 r. W odpowiedzi Okręgowa Rada Adwokacka pismem z dnia 29 października 2008 r. poinformowała o wyznaczeniu jako pełnomocnika strony skarżącej –adwokata M. K. Wyznaczony pełnomocnik brał udział w rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu, po zakończeniu której zapadł wyrok oddalający skargę na powołaną na wstępie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. W wyroku tym orzeczono również o przyznaniu pełnomocnikowi tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną świadczoną z urzędu kwotę 2.928 zł (w tym podatek VAT 528 zł) oraz kwotę 17 zł tytułem zwrotu wydatku poniesionego na opłatę skarbową pełnomocnika.
Pismem z dnia 8 stycznia 2009 r. pełnomocnik skarżącej M.K. zwrócił się do WSA w Opolu o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zważono co następuje:
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5, rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50% stawki minimalnej obliczonej na podstawie § 6 rozporządzenia. Stosownie do § 6 stawki minimalne przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000zł do 50.000 zł -a taki przedział kwotowy dotyczy niniejszej sprawy - wynoszą 2.400 zł.
Obliczoną w sposób opisany powyżej kwotę wynagrodzenia adwokata podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 454, poz. 535 ze zm.) stawka podatku od towarów i usług wynosi 22 %. Jest to stawka podstawowa i obowiązuje ona podatników świadczących usługi prawnicze.
Zatem mając na względzie dyspozycję powyższych przepisów odnośnie wynagrodzenia adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej orzeczono jak w sentencji.