Uzasadnienie
W piśmie z 24 lutego 2010 r. T. K. zawarła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 6 stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności spadkobiercy za zaległości w zryczałtowym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. od przychodu ze sprzedaży nieruchomości.
Zarządzeniem z 8 kwietnia 2010 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, wskazując jako podstawę ustalenia wysokości wpisu § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
W terminie do złożenia wpisu skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości i ustanowienia adwokata.
Postanowieniem z 2 czerwca 2010 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, po rozpatrzeniu sprzeciwu od wymienionego postanowienia referendarza, postanowieniem z 5 lipca 2010 r. również odmówił przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 15 września 2010 r. sygn. akt II FZ 408/10 oddalił zażalenie wniesione przez skarżącą na wskazane postanowienie WSA w Opolu.
Zarządzeniem z 29 września 2010 r. skarżąca ponownie została wezwana do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi (jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru) został doręczony skarżącej 18 października 2010 r.
Następnie w piśmie z 23 października 2010 r. zawarła wniosek o zwolnienie od wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje
Badanie merytorycznej strony skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej ustawą.
Zgodnie art. 220 § 3 ustawy, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Skarżąca pomimo prawidłowego wezwania w tym zakresie (odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu doręczono skarżącej 18 października 2010 r.) nie uiściła wpisu od skargi w wyznaczonym terminie, który upłynął z dniem 25 pażdziernika 2010 r. Jak ustalono bowiem w oddziale finansowo-budżetowym tut. Sądu do 2 listopada 2010 r. skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie.
Jednocześnie należy wskazać, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych nawet dokonane w terminie wskazanym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, nie może uchylić skutów prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i z tej przyczyny nie ma wpływu na bieg terminu określonego w ustawie. Tylko wydanie i uprawomocnienie się postanowienia w przedmiocie prawa pomocy o odmiennej treści powoduje utratę mocy pierwszego postanowienia, pozostaje jednak bez wpływu na skutki niezastosowania się strony do treści postanowienia prawomocnego. W związku z tym na skarżącej ciążył obowiązek, wynikający z prawomocnego orzeczenia sądu, uiszczenia wpisu, ponieważ jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został w całości rozpoznany tym postanowieniem, termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w czasie określonym w ponownym wezwaniu.
Zatem skarżąca, poprzez złożenie ponownego wniosku o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, nie może uchylić się od skutków prawomocności wydanego wcześniej postanowienia oddalającego zażalenie na odmowę przyznania prawa pomocy w tym zakresie. W tej sytuacji należało, po upływie terminu do uiszczenia wpisu od skargi wyznaczonego przez przewodniczącego wydziału po prawomocnym oddaleniu przez NSA zażalenia na odmowę przyznania prawa pomocy, odrzucić skargę.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku art. 220 § 3 ustawy.