Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił J. S. (dalej Skarżący) przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 26 sierpnia 2009 r. w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego za 2003 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.
W uzasadnieniu sąd stwierdził, iż doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło prawidłowo, w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej, w dniu 10 września 2009 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na powyższą decyzję rozpoczął więc swój bieg w dniu 11 września 2009 r. i upłynął z dniem 12 października 2009 r. W tym terminie skargi nie złożono. Sąd nie podzielił poglądu Skarżącego, iż niedochowanie terminu do złożenia skargi jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz było wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw. Nie dopatrując się przesłanki braku winy w niedopełnieniu obowiązku, Sąd, na podstawie art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270 ze zm.)-dalej p.p.s.a., uznał iż nie było podstaw do uwzględnienia wniosku.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia podniósł zarzut naruszenia art. 86 § 1 p.p.s.a poprzez jego niezastosowanie oraz art. 87 p.p.s.a w związku z art. 149 i 150 Ordynacji.
Postanowieniem z dnia 23 września 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Wywiedzenie przez Skarżącego skargi na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 26 sierpnia 2009 r., nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu do jej wniesienia.
Zgodnie z art. 53 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.(Dz. U. Nr 153, poz.1270), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia Skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Jak wynika z akt sprawy, doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej. Powołany artykuł stwarza fikcję prawną skutecznego doręczenia pisma "podwójnie awizowanego" i nieodebranego przez adresata. W takim przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 150 § 1 o.p., czyli upływem 14-dniowego terminu przechowywania pisma w urzędzie pocztowym. W niniejszej sprawie należy uznać, iż doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło zatem w dniu 10 września 2009 r.
Ponieważ doręczenie skarżącemu zaskarżonej decyzji nastąpiło w dniu 10 września 2009 r., ustawowy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 12 października 2009 r., który był dniem powszednim (poniedziałek).
Ponieważ w tym terminie skargi nie złożono i jednocześnie Sąd nie przywrócił terminu do wniesienia skargi, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) postanowił jak w sentencji.
Równocześnie orzeczono o zwrocie skarżącemu nienależnie uiszczonego przez niego bez wezwania wpisu od zażalenia w kwocie 100,00 zł (zarejestrowanego pod numerem WB 0200139/0001/2010), w sytuacji gdy korzystał on z przyznanego mu już uprzednio zwolnienia w całości od kosztów sądowych.