Uzasadnienie
I SA/OL 843/09
Skarżąca B. G., reprezentowana przez M. L. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem WSA w Olsztynie z dnia 2.06.2005 roku, sygn. akt I SA/Ol 19/05. Uzasadniając wniosek pełnomocnik stwierdził, że błędne było odsunięcie M. L. od postępowań, jak tez uniemożliwienie mu udziału w postępowaniach w których B. G. występowała jako osoba fizyczna, a nie jako przedsiębiorca. Ponadto podniósł, że pełnomocnictwo było skuteczne z racji pokrewieństwa, wobec sądu administracyjnego. Z akt sprawy wynika, że:
W postępowaniu, którego dotyczy skarga o wznowienie postępowania sądowego, Sąd w uzasadnieniu wyroku z dnia 2.06.2005 r. wyjaśnił sytuację M. L., podnosząc, że uprawnienie M. L. do działania za skarżącą w postępowaniu podatkowym wynikało z faktu ustanowienia go pełnomocnikiem do wszelkich czynności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą przedsiębiorcy – B. G. Na podstawie prawomocnego orzeczenie Sądu Rejonowego z dnia 30.10.2003r. sygn. akt "[...]", nałożono na M. L., na podstawie art.172 § 1 Prawa upadłościowego, sankcję w postaci zakazu pełnienia funkcji pełnomocnika przedsiębiorcy na okres 5-ciu lat.
Natomiast stosownie do art.365 § 1 k.p.c. orzeczenie to wywarło określone skutki w sferze jego zdolności do reprezentowania strony w postępowaniu podatkowym. Według powołanego przepisu prawomocne orzeczenie wiąże nie tylko strony i sąd który je wydał lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a orzeczony przez Sąd zakaz pełnienia funkcji pełnomocnika przedsiębiorcy oznacza ograniczenie zdolności do czynności prawnych w każdym wypadku, gdy te czynności dokonywane są w imieniu i na rzecz przedsiębiorcy.
Sąd w wyroku z dnia 2.06.2005 roku podkreślił, że ogólnie pojęcia podatnika i przedsiębiorcy nie są tożsame, ale na gruncie podatku od towarów i usług można między tymi pojęciami postawić znak równości albowiem czynności dokonane w ramach działalności gospodarczej czynią daną osobę podatnikiem VAT.
Postanowieniem z dnia 18 marca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił zażalenie, wniesione przez M. L., na zarządzenie z dnia 10.02.2005 roku w sprawie określenia wysokości wpisu, wobec braku umocowania pełnomocnika do działania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.
Postanowieniem z dnia 22.03.2005 roku Sąd przyznał B. G. prawo pomocy, w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w I instancji. Skarżąca nie wnioskowała o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.
Skarżąca B. G. zawiadomiona o terminie rozprawy w dniu 2.06.2005 roku nie stawiła się, przesyłając pismo procesowe z dnia 1.06.2005 roku.
Wyrokiem z dnia 2.06.2005 roku WSA w Olsztynie skargę oddalił.
Pismem z dnia 8.06.2005 roku Skarżąca wystąpiła o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który został jej przesłany w dniu 28.06.2005 roku.
Skarżąca pismem z dnia 20.07.2005 roku sporządziła skargę kasacyjną od wyroku z dnia 2.06.2005 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2005 roku odrzucił skargę kasacyjną, wobec nie sporządzenia tej skargi przez adwokata lub radcę prawnego.
Badając na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie oparta jest na ustawowej podstawie wznowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 271 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /ppsa/, można żądać wznowienia postępowania, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania.
Z krótkiego przedstawienia stanu sprawy, której dotyczy skarga o wznowienie postępowania, wynika, że Skarżąca nie była pozbawiona możności działania. Miała możliwość składania pism procesowych i z możliwości tej korzystała.
Fakt, że Skarżąca udzieliła pełnomocnictwa M. L., w związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą, wobec którego Sąd Rejonowy orzekł zakaz prowadzenia działalności na własny rachunek oraz pełnienia funkcji reprezentanta lub pełnomocnika, nie wpłynął na jej sytuację procesową.
W toku postępowania sądowego, pismem z dnia 2.03.2005 r. wezwano
M. L. do przedłożenia pełnomocnictwa B. G., do reprezentowania jej przed sądami administracyjnymi.
Skarżąca pismem z dnia 3.03.2005 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 14.03.2005 roku, poinformowała, że umocowała M. L. do reprezentowania jej w pełnomocnictwie z dnia 12.09.2002 rok, które przesłała Sądowi.
Przy tym piśmie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w formularzu Skarżąca nie wnioskowała o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Sąd postanowieniem z dnia 22.03.2005 r. przyznał Skarżącej zwolnienie od kosztów sądowych.
Zatem zarzut wniosku o wznowienie postępowania, że Skarżąca nie była należycie reprezentowana w toku postępowania sądowego jest nieuzasadniony i nie wyczerpuje przesłanek art.271 pkt 2 ppsa.
W ocenie Sądu, prawidłowe jest stanowisko zawarte w uzasadnieniu wyroku WSA w Olsztynie z dnia 2.06.2005 r., w przedmiocie przyczyn wyłączenia M. L. od reprezentowania Skarżącej, wobec którego sąd powszechny orzekł zakaz reprezentowania przedsiębiorców, wyjaśniając, że każdy płatnik podatku VAT jest osoba prowadzącą działalność gospodarczą, będąc jednocześnie przedsiębiorcą, jak to miało miejsce w przypadku B. G. Ponadto należy dodać, że Skarżąca aktywnie uczestniczyła w postępowaniu sądowym składając pisma procesowe i odpowiednie wnioski.
Wskazując też na to treść art. 277 ppsa, podnieść należy, że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania wynosi trzy miesiące, który jest liczony od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest m. in. brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona.
Skarżąca o treści wyroku z dnia 2.06.2005 r., dowiedziała się w dniu 1 lipca 2005 roku, kiedy stwierdziła własnoręcznym podpisem odbiór wyroku z uzasadnieniem, od którego wywiodła skargę kasacyjną.
Okres trzymiesięczny liczony od dnia 1.07.2005 r., upływał dnia 1.10.2005 roku i w tym terminie powinna wpłynąć skarga o wznowienie postępowania.
Skarga o wznowienie datowana na dzień 14.11.2009 roku, została złożona po upływie terminu określonego w art.277 ppsa.
W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że wniesiona przez skarżącego skarga o wznowienie postępowania, jest spóźniona i nie opiera się na ustawowych podstawach zawartych w art.271 pkt 2 ppsa.
W konsekwencji zgodnie z art. 280 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga ta podlega odrzuceniu.