Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 24 czerwca 2013r., złożonym wraz ze skargą, skarżąca B. G., reprezentowana przez swojego brata M. L. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego przez skarżącą formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z dwiema córkami. Nie pracuje i nie uzyskuje dochodów. Każda z córek otrzymuje zaliczki alimentacyjne w wysokości po 400 zł, dodatkowo korzystają one z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w "[...]" i otrzymują zasiłek rodzinny po 91 zł na dziecko. Skarżąca ponosi świadczenie alimentacyjne na rzecz pełnoletniej córki w wysokości 300 zł. Dochód miesięczny rodziny skarżącej wynosi 1.082 zł. Skarżąca nie posiada żadnego majątku.
Argumentując wniosek wskazano, iż skarżąca posiada na utrzymaniu dwie córki, Podniesiono również, iż decyzją z dnia 28.11.2008r. Prezes ZUS umorzył skarżącej zaległe składki. Ponadto decyzją z dnia 16.02.2010r. Naczelnik US umorzył jej zaległość podatkową za maj 2004r.
W dodatkowym oświadczeniu, złożonym na wezwanie, pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, iż skarżąca od czerwca 2013r. przebywa na terenie Niemiec, gdzie odbywa kurs językowy niezbędny do podjęcia pracy. Skarżąca zlikwidowała wszystkie konta bankowe jakie posiadała. Brat skarżącej nie partycypuje w kosztach utrzymania jej mieszkania. Wyjaśniono, że skarżąca posiada zadłużenie w Zakładzie Budynków Komunalnych z tytułu czynszu na kwotę 991,35 zł, zaległości za gaz w wysokości 251,55 zł. Odnośnie wydatków wskazano, iż czynsz za mieszkanie wynosi 510,36 zł miesięcznie, a opłata za energię elektryczną w czerwcu to kwota 239,27 zł. Pełnomocnik wyjaśnił, iż nie zna trybu oraz daty rozwiązania umowy o pracę ze skarżącą. Dodał, iż córki B.G. utrzymują się samodzielnie ze świadczeń alimentacyjnych. Opiekę nad małoletnią M.G. sprawuje I. L. na podstawie upoważnienia skarżącej. Do złożonego oświadczenia załączono dokumenty potwierdzające wykazane wyżej zaległości z tytułu opłat oraz potwierdzające wysokość czynszu.
Rozpoznając niniejszy wniosek zważono, co następuje:
Zgodnie z treścią przepisu art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r, poz. 270), zwaną dalej w skrócie p.p.s.a., Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast stosownie do pkt 2 §1 art. 246 ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zaznaczyć jednocześnie należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a w zakresie częściowym obejmuje tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art.245§2 i 3 p.p.s.a.).
Przedstawiona wyżej sytuacja materialna skarżącej i jej rodziny przemawia za uznaniem, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie. W sytuacji, gdy jedynym źródłem utrzymania rodziny skarżącej są świadczenia socjalne (zasiłki rodzinne i zaliczki alimentacyjne) za obiektywnie niemożliwe uznać należy zabezpieczenie środków pieniężnych, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie kosztów postępowania związanych z wniesieniem skargi oraz ustanowieniem pełnomocnika. Wnioskodawczyni nie pracuje i nie uzyskuje dochodów, przebywa za granicą przygotowuje się do podjęcia pracy. Skarżąca nie posiada również majątku, który umożliwiałby pozyskanie środków pieniężnych na ten cel. O trudnej sytuacji materialnej świadczą również zaległości w opłacaniu czynszu oraz rachunków za media.
W konsekwencji, w warunkach niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów związanych z wniesieniem skargi do sądu oraz ustanowieniem radcy prawnego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.