Uzasadnienie
Pełnomocnik skarżącej H. W., na podstawie art. 159 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. nr 153,poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniosła o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 lipca 2009r., wydanego z sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. Wyrokiem tym sąd uchylił zaskarżoną decyzję.
We wniosku podano, że sprostowaniu powinny ulec "nieprecyzyjne sformułowania", a mianowicie:
- 1. Zapis na karcie 3 uzasadnienia " postanowieniem Sądu Okręgowego w E. z dnia 31 stycznia 2008r. sygn.akt "[...]" S. S. utracił umocowanie do prowadzenia spraw dotyczących gospodarstwa rolnego" należałoby zastąpić zapisem o treści: "na mocy postanowienia z dnia 31 stycznia 2008r. wydanego przez Sąd Okręgowy w E. I Wydział Cywilny w sprawie o sygn. akt "[...]" Sąd zmienił zaskarżone postanowienie – tj. postanowienie Sądu Rejonowego w D. z dnia 25 października 2007r. i oddalił wniosek wnioskodawców o udzielenie zabezpieczenia roszczenia o ustanowienie zarządcy"
- 2. Zapis na karcie 2 uzasadnienia o treści "...do S. S., który postanowieniem Sądu Rejonowego w D. z dnia 25 października 2007r. został ustanowiony zarządcą gospodarstwa rolnego w R." należałoby zstąpić zapisem o treści: " na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w D. z dnia 25 października 2007r. roszczenie o ustanowienie zarządcy zostało zabezpieczone w ten sposób,że na czas trwania postępowania prowadzenie gospodarstwa rolnego położonego w R. gm. D. zostało powierzone S. S. i został on upoważniony do otwarcia na jego nazwisko rachunku bankowego przeznaczonego do obsługi tego gospodarstwa."
- 3. Zapis na karcie 3 uzasadnienia o treści " Dodatkowo organ odwoławczy podniósł,że na skutek prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w D. z dnia 24 kwietnia 2008r. sygn.akt "[...]" ponownie zarządcą nieruchomości rolnej położonej w R. został S. S." należałoby zastąpić zapisem o treści: "Sąd Rejonowy w D. postanowił ustanowić zarządcą nieruchomości rolnej położonej w R. gm. D., dla której prowadzona jest w Sądzie Rejonowym w D. KW "[...]" S. S."
Nadto wniosek podniósł,że zapis na karcie 11 uzasadnienia o treści: "...a do wniosku o wpis dołącza się pisemną zgodę współposiadaczy. W rozpoznawanej sprawie taka zgoda na wnioskach o wpis do ewidencji producentów była przez współwłaścicieli jako współposiadaczy wyrażana ale te podważano autentyczność podpisów" należałoby zastąpić zapisem: " J. L., w celu uzyskania dla siebie korzyści majątkowej, bez zgody pozostałych współwłaścicieli Gospodarstwa Rolnego R., ubiegał się w ARiMR o dofinansowania z funduszy SPO. Ubiegając się o niniejsze dotacje, J. L. przedłożył podrobione i poświadczające nieprawdę dokumenty. Sfałszował podpisy pozostałych współwłaścicieli Gospodarstwa Rolnego R."
W uzasadnieniu wniosek powołał stanowisko Sądu Najwyższego co do dopuszczalności sprostowania niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek popełnionych również w uzasadnieniu wyroku. Sąd dopuścił się powyższych "niedokładności tudzież oczywistych omyłek".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a., "Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki". Wprawdzie z treści tego przepisu nie wynika wprost,że sprostowanie może dotyczyć także uzasadnienia wyroku i że możliwe jest złożenie przez stronę wniosku o sprostowanie, lecz w orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się,że jest to dopuszczalne (por.: B. Dauter i in. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Komentarz", wyd.3, W-wa2009, s.415-416, t.2 i 6; J.P.Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Komentarz"., wyd.3, W-wa 2008, s.394-395, T.Woś i in. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", W-wa 205, s. 486-487, t.7 i 8).
Rozpatrywany wniosek nie zasługuje jednak na uwzględnienie, gdyż uzasadnienie wyroku, którego dotyczy nie zawiera żadnego błędu, omyłki czy niedokładności. Należy przy tym podnieść,że przedmiotem sprostowania mogą być tylko niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna cytowanego przepisu wskazuje,że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tj. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (B.Dauter i in., op.cit., s. 417, t.8). Objęte wnioskiem o sprostowanie fragmenty uzasadnienia takich cech nie posiadają. Fragmenty ujęte w punktach 1 i 3 wniosku stanowią fragmenty uzasadnienia decyzji organu odwoławczego (s. 5 i 7 uzasadnienia decyzji), natomiast fragment z pkt 2 pochodzi z uzasadnienia odwołania J. L. (k. 123 ab initio akt adm.).
Z akt administracyjnych zostały one przeniesione do uzasadnienia wyroku w części tzw. historycznej. Wbrew twierdzeniu wniosku nie są to ustalenia i stanowisko sądu. Sąd administracyjnym nie czyni bowiem własnych ustaleń faktycznych lecz bada i ocenia prawidłowość ustaleń poddanych kontroli decyzji organów. Sąd w żadnej mierze i to w trybie sprostowania nie jest uprawniony do dokonywania zmiany treści tych zapisów, tym bardziej,że przeniesienie ich do uzasadnienia wyroku nie zawiera błędów ani omyłek co do oznaczenia i treści cytowanych fragmentów.
Podobnie ocenić należy wniosek w zakresie dotyczącym stwierdzeń sądu na stronie 11 uzasadnienia (k. 58 akt sąd.). Wnioskodawca domaga się nic innego,jak odmiennego niż otrzymał uzasadnienia w kwestii omawianej w tym fragmencie. W stwierdzeniu sądu nie ma jednak żadnego błędu,omyłki, czy niedokładności i to o charakterze oczywistym. Jeśli strona skarżąca uważa,że jest to stwierdzenie niezgodne z prawdą i że uzasadnienie powinno zawierać także inne stwierdzenia, w tym co do fałszowania przez J.L. dokumentów,to nie może tego czynić w trybie sprostowania uzasadnienia. Brak ustaleń, mylne ustalenie czy ocena faktu nie podlega bowiem sprostowaniu. Zarzuty z tym związane można natomiast podnosić w skardze kasacyjnej.
Z przedstawionych względów, skoro nie zachodzą przesłanki dokonania sprostowania określone w art. 156§1 p.p.s.a, wniosek nie podlegał uwzględnieniu i należało orzec jak w sentencji postanowienia.