Uzasadnienie
K. B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie decyzję z dnia "[...]" Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 roku.
Na formularzu PPF, skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olszynie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, natomiast Naczelny Sąd Administracyjny przyznał skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie doradcy podatkowego.
Z akt sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, wyrokiem z dnia 21 września 2011 r, uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził doradcy podatkowemu, ustanowionemu z urzędu, kwotę 7200 zł wraz z podatkiem VAT. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 lutego 2013 roku uchylił zaskarżony wyrok WSA z dnia 21.09.2011 r. i odstąpił od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 12 czerwca 2013 roku oddalił skargę i zasądził od Skarbu Państwa, na rzecz K. D. kwotę 7200 zł, wraz z należnym podatkiem VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
K. D., jako pełnomocnik K.B.. zaskarżył skargą kasacyjną wyrok z dnia 12.06.2013 rok, wnosząc o zwrot kosztów wg norm przepisanych.
Pismem z dnia 4 listopada 2013 r. pełnomocnik złożył wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, o zwrot kosztów podróży samochodem na trasie O. – W. i wniosek o przyznanie nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie brutto 6.642 zł, powołując się na wytyczne z wyroku NSA, sygn. akt I FSK 2108/11.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Wniosek pełnomocnika z dnia 4 listopada 2013 roku stanowi w istocie, wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego sadu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12.06.2013 r., w tym zakresie.
Zgodnie z art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej p.p.s.a, wynika, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji, przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżoną decyzję, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Stosownie do art.209 p.p.s.a wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę.
Zgodnie z art.157 § 1 p.p.s.a strona może w ciągu czternastu dni, od dnia doręczenia wyroku, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Z akt wynika, że pełnomocnik otrzymał wyrok z uzasadnieniem w dniu 3 lipca 2013 roku, stąd 14 –dniowy termin upływał 17 lipca 2013 r.
Dlatego wniosek pełnomocnika z dnia 4 listopada 2013 roku jest spóźniony, gdyż został złożony po terminie zakreślonym w art.157 § 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art.157 § 1 p.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji.