Uzasadnienie
W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], w przedmiocie zwrotu części dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem skarżąca E. C. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji z uwagi na niebezpieczeństwo wywołania znacznej szkody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm. – dalej "P.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania, dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z 20.12.2004r., sygn.akt GZ 138/04).
Z uzasadnienia wniosku powinny wynikać konkretne okoliczności, świadczące o istnieniu przynajmniej jednej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi być przy tym realne.
W niniejszej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła powyższych okoliczności. Nie przedstawiła argumentacji, która pozwoliłaby przyjąć, by wykonanie zaskarżonej decyzji w przedmiocie zwrotu części dotacji, wiązać się miało dla niej w sytuacji życiowej, majątkowej z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki.
Z tych względów, wobec niewykazania przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.