Uzasadnienie
W dniu [...] Dyrektor Izby Celnej, działając jako organ pierwszej instancji na podstawie art. 248 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa (t. jedn. z 2005 r., Dz. U. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), wydał decyzję nr [...], w której odmówił stwierdzenia nieważności swojej decyzji z dnia [...] nr [...]
W zaskarżonej decyzji zostało zawarte pouczenie, iż stronie służy od niej prawo wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Celnej w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania.
W dniu 6 października 2008 r. skarżąca wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Na gruncie niniejszej sprawy, Dyrektor Izby Celnej, jak zostało wyżej wspomniane, działał jako organ pierwszej instancji. Zgodnie bowiem z art. 248 § 2 pkt 2 ordynacji podatkowej właściwym w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wydanej przez Dyrektora Izby Celnej jest ten właśnie organ. Należy podkreślić, iż stwierdzenie nieważności dotyczyło decyzji z dnia [...] nr [...] wydanej przez Dyrektora Izby Celnej.
Odwołanie od decyzji wydanej przez Dyrektora Izby Celnej (jako organu pierwszej instancji) w sprawie stwierdzenia nieważności innej swojej decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym. Powyższe wynika bezpośrednio z treści art. 221 ordynacji podatkowej. Jeśli chodzi z kolei o termin w jakim można złożyć odwołanie, wynosi on 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 223 § 1 pkt 1 ordynacji podatkowej).
Należy zatem uznać, iż wniesienie skargi do tut. sądu było przedwczesne z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły stronie. W konsekwencji skargę taką jako wniesioną na decyzję organu pierwszej instancji należało uznać za niedopuszczalną. W świetle art. 58 § 1 pkt 6 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.
W związku z powyższym orzeczono jak na wstępie.