Uzasadnienie
G. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 sierpnia 2022 r. w przedmiocie odmowy wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 17 października 2022 r. pełnomocnik strony został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi — w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie doręczono elektronicznie 21 października 2022 r. Do chwili obecnej brak skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Nieprzedstawienie takiego dokumentu stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a.
Ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych pisma kierowanego do sądu (w tym skargi) wynosi siedem dni. Nieuzupełnienie braków skargi w tym czasie skutkuje jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi.
W rozpoznawanej sprawie, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi doręczono skutecznie 21 października 2022 r. Termin do uzupełnienia braku upłynął zatem 28 października 2022 r. W tym czasie pełnomocnik strony, wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, nie złożył pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
Ponieważ nałożone na stronę skarżącą obowiązki nie zostały wykonane Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, odrzucił skargę. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu wpisu znajduje swoją podstawę prawną w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ak