Uzasadnienie
M. N. wniosła 6 października 2025 r. skargę na postanowienie Prezydenta Miasta Łodzi z 29 listopada 2024 r. nr DFP-BE-II.3160.3.02737.2024.SF odmawiające wszczęcia postępowania dotyczącego zarzutu wygaśnięcia obowiązku w sprawie egzekucji administracyjnej, prowadzonej przez tego Prezydenta na podstawie tytułu wykonawczego z 29 lutego 2024 r. Wymienione postanowienie zostało doręczone stronie 5 grudnia 2024 r.
W skardze na to postanowienie zobowiązana zakwestionowała działania organu egzekucyjnego w zakresie "podbierania opłat za podatek od gruntów i nieruchomości". Podatek ten, zdaniem strony, został nieprawidłowo obliczony, to jest bez uwzględnienia, że firma R. nie istnieje od kilku lat, natomiast zgłoszona działalność fundacji D., w ogóle nie została przez organ uwzględniona. Skarżąca wyjaśniła ponadto, że złożyła wniosek o umorzenie zaległości podatkowych na podstawie art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Łodzi wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie — oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że zobowiązana złożyła dwa tej samej treści pisma: jedno do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi, drugie zaś do tutejszego Sądu. Oznacza to, że wniesiona do Sądu skarga jest przedwczesna, bowiem pismo o tej samej treści jest rozpatrywane przez organ drugiej instancji.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca złożyła już wcześniej zażalenie na postanowienie będące przedmiotem skargi, jednak Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi postanowieniem z 12 lutego 2025 r. stwierdziło uchybienie terminu do jego wniesienia. Zgodnie z deklaracją Prezydenta zawartą w piśmie z 20 października 2025 r. (k. 19), zaskarżone postanowienie z 29 listopada 2024 r. jest ostateczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
W postępowaniu przed sądem administracyjnym merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedzone być musi badaniem jej dopuszczalności. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.), warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 1). Z kolei przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).
Z przepisów tych wynika jasno, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść na orzeczenie, które nie podlega zaskarżeniu w administracyjnym toku instancji. W sprawach, w których od postanowienia organu pierwszej instancji przysługuje zażalenie, przedmiotem skargi skierowanej do sądu administracyjnego może być tylko postanowienie organu odwoławczego. Niedopuszczalna jest natomiast skarga na postanowienie organu pierwszej instancji (por. postanowienia WSA z 18 lipca 2022 r., II SA/Po 462/22 oraz z 24 marca 2022 r., III SA/Gd 110/22, a także postanowienie NSA z 6 lutego 2013 r., I OSK 116/13; dostępne na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query).
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Prezydenta Miasta Łodzi, wydane w toku postępowania egzekucyjnego, od którego stronie przysługiwało zażalenie. Zgodnie z tym co powiedziano, na takie postanowienie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Postanowienie tego rodzaju może być zaskarżone jedynie do organu drugiej instancji (Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi) i dopiero akt wydany przez organ odwoławczy może być poddany kontroli sądowej.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W zakresie tym mieści się sytuacja, w której skarga zostaje wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia (por. postanowienie NSA z 27 kwietnia 2022 r., I OSK 635/22).
Reasumując, skoro w niniejszej sprawie skarga została wniesiona na zaskarżalne zażaleniem postanowienie organu pierwszej instancji, jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, na podstawie powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.
Ake.