Uzasadnienie
G. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 18 lipca 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 2020 r.
Strona skarżąca - reprezentowana przez dor. pod. K. B. - pismem z dnia 29 września 2022 r. została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez: podpisanie skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza; podpisanie pełnomocnictwa lub nadesłanie jego podpisanego egzemplarza; złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego). Wezwanie do usunięcia braków skargi doręczono 13 października 2022 r.
Pełnomocnik strony skarżącej pismem z dnia 28 października 2022 r. wniósł do tutejszego Sądu o przywrócenie terminu do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi.
Postanowieniem z dnia 15 listopada 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi.
Postanowieniem z 28 marca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r. poz. 259), dalej: p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie skarżącą nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie. Postanowieniem NSA z 28 marca 2023 r., w wyniku rozpoznania zażalenia strony skarżącej na postanowienie WSA w Łodzi z 15 listopada 2022 r., ostatecznie odmówiono skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, co w konsekwencji uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu.
Z uwagi na powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. lp