Uzasadnienie
N Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (dalej: strona lub spółka lub skarżąca) wniosła w dniu 9 lipca 2026 r. poprzez pełnomocnika skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi (dalej: organ odwoławczy) z dnia 26 maja 2026 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Łodzi z dnia 19 grudnia 2025 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych za 2022 r.
W skardze pełnomocnik skarżącej wskazała, że zakwestionowana decyzja organu podatkowego II instancji została doręczona w dniu 9 czerwca 2026 r.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Organ wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi spółki w dniu 8 czerwca 2026 r., a pismem z dnia 9 lipca 2026 r. (wpływ do Izby Administracji Skarbowej w Łodzi również w dniu 9 lipca 2026 r.) wniesiono na nią skargę do WSA w Łodzi za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi. Tym samym, skarga została wniesiona z uchybieniem terminu o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej także: p.p.s.a.). Dlatego stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., organ wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a jej odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Stosownie zaś do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.).
Ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia otrzymania stanowiącego dowód otrzymania w rozumieniu art. 40 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych wynika, że decyzja organu podatkowego II instancji wraz z pouczeniem o 30 –dniowym terminie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, została doręczona do wskazanego w postępowaniu podatkowym pełnomocnika spółki - adwokata, doradcę podatkowego M. S. Z.na adres do e-doręczeń [...] w dniu 8 czerwca 2026 r.
W sprawie ostatnim (trzydziestym) dniem na wniesienie skargi był zatem dzień 8 lipca 2026 r. (środa).
Jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia (UPP) skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi została wniesiona przez pełnomocnika spółki do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej ePUAP w dniu 9 lipca 2026 r., a więc po upływie 30 dni od dnia doręczenia zakwestionowanej decyzji pełnomocnikowi strony.
Jednocześnie pełnomocnik nie załączyła do skargi żadnego dowodu potwierdzającego, że doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło w dacie wskazanej w skardze, tj. w dniu 9 czerwca 2026 r.
Tym samym należało uznać, że wniesiona przez pełnomocnika skarżącej w dniu 9 lipca 2026 r. skarga została złożona po upływie terminu do dokonania tej czynności, co obliguje sąd do odrzucenia wniesionego środka odwoławczego.
Wobec powyższego sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Jednocześnie na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd zwrócił stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi.
P.C.