Uzasadnienie
W dniu 3 lipca 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga M. D. i R. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 rok.
W dniu 14 lipca 2020 r., jak wskazują zwrotne potwierdzenia odbioru, skarżący odebrali wezwania do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi. W odpowiedzi skarżący złożyli wnioski o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem z dnia 2 września 2020 r. wniosek R. D. o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania.
Postanowieniem z dnia 15 października 2020 r. po rozpoznaniu wniosku M. D. o przyznanie prawa pomocy w całości, referendarz sądowy odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca wniosła sprzeciw, po rozpoznaniu którego Sąd postanowieniem z dnia 20 listopada 2020 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z dnia 15 października 2020 r. Odpis postanowienia z dnia 20 listopada 2020 r. został skarżącej doręczony w dniu 11 grudnia 2020 r. wraz z pouczeniem, iż od doręczonego postanowienia nie przysługuje środek prawny do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru, w dniu 11 grudnia 2020 r. skarżący odebrali wezwania do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia. Sąd pouczył strony, iż uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe strony z obowiązku jego uiszczenia. Nadto, iż wniesienie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego.
Do dnia dzisiejszego wpis sądowy nie został uiszczony, przy czym skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) dalej: P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 P.p.s.a.). W przypadku nieuiszczenia opłaty sądowej przy wniesieniu pisma do sądu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie, Sąd wezwał skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru w dniu 11 grudnia 2020 r. strony odebrały stosowne wezwania. Siedmiodniowy termin do usunięcia braku skargi upłynął bezskutecznie z dniem 18 grudnia 2020 r. Podkreślić należy, iż opisane wezwania opatrzone były pouczeniem, iż uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe strony z obowiązku jego uiszczenia. Nadto, iż wniesienie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego.
Z uwagi na powyższe, skarga niniejsza obarczona jest brakiem uniemożliwiającym jej rozpoznanie w ramach postępowania sądowego.
Przedstawione okoliczności sprawy obligują Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. mko