Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 19 września 2007 r. przyznano skarżącemu – J.M. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. delegowała do prowadzenia sprawy adwokat A.M., której ww. udzielił pełnomocnictwa.
W dniu 18 marca 2008 r. adwokat A.M. złożyła w Sądzie opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 stycznia 2008 r. w sprawie oznaczonej sygn. akt I SA/Łd 101/07 wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie opinii. Wnioskodawczyni złożyła oświadczenie, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wysokość opłat należnych adwokatom reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Stosownie do § 19 przywołanego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Mając na uwadze, że rozpatrywana sprawa dotyczyła należności pieniężnej – określenia wysokości zobowiązań podatkowych - zastosowanie znajdzie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia, zgodnie z którym stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę oblicza się na podstawie § 6 niniejszego rozporządzenia. Ponieważ w rozpoznanej przez Sąd sprawie wartość przedmiotu sprawy była wyższa niż 200.000zł stawka minimalna wyniosła 7200zł. W tej sytuacji wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należne w niniejszej sprawie wynosi 3.600 zł, co stanowi 50 % ww. kwoty.
Stosownie do treść § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Uwzględniając treść cytowanego przepisu wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu z tytułu sporządzonej, opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 4.392 zł.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowił jak w sentencji.
P.Pij.