Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 grudnia 2013 roku w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok skarżący W.S. zawarł wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych oraz przyznanie radcy prawnego z urzędu ze względu na trudną sytuację ekonomiczną wnioskodawcy.
W związku z tym, że wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony został bez zachowania przewidzianej prawem formy, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 stycznia 2014 roku skarżącemu został przesłany urzędowy formularz "PPF" celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W zakreślonym terminie skarżący uzupełnił brak. Z oświadczenia zawartego w formularzu wynika, że WS.. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną W.S. oraz córką J. ur. 12 maja 1996 r. Ich miesięczny dochód wynosi 560 zł i stanowi go zasiłek stały w wysokości 404 zł i zasiłek rodzinny w wysokości 156 zł. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi przybudówka o powierzchni 30 m² oraz nieruchomość rolna wielkości 0,07 ha. Skarżący nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani cennymi przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro.
Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący podniósł, iż znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i zdrowotnej. Stan zdrowia uniemożliwia mu ciężką pracę, dlatego pozostaje na utrzymaniu żony pobierającej zasiłek stały. Dodatkowo małżonka otrzymuje co kwartał zasiłek w wysokości około 400 zł przeznaczony na zakup leków lub opału. Na utrzymaniu rodziców pozostaje chora 17-letnia córka J. Skarżący wraz z żoną posiada działkę 0,09 ha otrzymaną od matki. Na działce tej znajduje się budynek gospodarczy o powierzchni około 50 m². Rodzina skarżącego zajmuje 30-metrową przybudówkę w stanie niewykończonym. Koszty utrzymania rodziny przedstawiają się następująco: gaz 60 zł, energia elektryczna 100 zł, śmieci 27 zł kwartalnie i podatek od nieruchomości 113 zł. Skarżący posiada obciążenie hipoteczne potwierdzone wpisem w księdze wieczystej.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Instytucja przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012, poz. 270, dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienia na jego rzecz pełnomocnika z urzędu.
W ocenie orzekającego W.S. uwiarygodnił w sposób wystarczający, że spełnia przesłanki przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący jest osobą bezrobotną, schorowaną. Stan jego zdrowia uniemożliwia mu podjęcie ciężkiej pracy. Jedynym źródłem utrzymania trzyosobowej rodziny wnioskodawcy są zasiłki: stały, rodzinny i celowe. Środki te w całości przeznaczane są na pokrycie kosztów bieżącej egzystencji członków rodziny. Skarżący nie posiada przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone. Rodzina zamieszkuje w ciężkich warunkach w niewykończonej 30-metrowej przybudówce.
Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.