Uzasadnienie
J.K. (dalej: skarżący), reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 2 października 2025 r. znak: 1201-IEW-2.4121.1.2025.11 w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu do rąk tego radcy prawnego 14 października 2025 r.
Pełnomocnik skarżącego wniósł na powyższą decyzję DIAS, datowaną na 12 listopada 2025 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, przesyłką pocztową nadaną 14 listopada 2025 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie będąca przedmiotem skargi decyzja DIAS w Krakowie została doręczona profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego 14 października 2024 r., co jednoznacznie wynika z potwierdzenia odbioru (k. 102 akt adm.).
Zatem ostatnim dniem trzydziestodniowego terminu na wniesienie skargi był 13 listopada 2025 r.
Tymczasem skarga została wniesiona dopiero 14 listopada 2025 r. (co wynika z odcisku datownika pieczęci pocztowej, k. 17 akt sądowych), a zatem jeden dzień po terminie do jej wniesienia.
Powyższe okoliczności, zważywszy również, że profesjonalny pełnomocnik skarżącego nie złożył również wniosku o przywrócenie terminu, obligowały Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., jako złożonej po upływie terminu do jej wniesienia, o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.