Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - w skrócie "p.p.s.a.", Sąd może zarówno z urzędu jak i na wniosek prostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
W orzecznictwie nie budzi wątpliwości podgląd, że prostować można również uzasadnienie wyroku. Aby można było jednakże dokonać sprostowania wyroku (uzasadnienia wyroku) wymienione w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości wyraża się ona w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (postanowienie NSA z 23 października 2013 r., II OSK 990/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedmiotem sprostowania może być zatem, np. błędne oznaczenie imion i nazwisk stron postępowania, nieprawidłowe opisanie zaskarżonego aktu lub czynności (poprzez podanie złej sygnatury aktu lub daty) oraz inne błędy polegające np. na mylnej pisowni wyrazu lub jego nieprawidłowym użyciu.
W uzasadnieniu prostowanego wyroku, w części dotyczącej wytycznych dla organu co do dalszego postepowania, Sąd omyłkowo wskazał nieprawidłowe oznaczenie aktów prawnych tj. "art. 65 §1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zw. z art. 18 kpa" zamiast prawidłowego "art. 65 §1kpa w zw. z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji". W pozostałej części uzasadnienia ww. jednostki redakcyjne obu aktów prawych były powoływane wielokrotnie i w sposób prawidłowy. Na oczywistość tejże omyłki zwrócił uwagę pełnomocnik organu w wniesionej skardze kasacyjnej, w której co do zasady kwestionował zupełnie inny typ naruszeń przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz ww. ustaw tj. Kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (spór dotyczył trybu postępowania organów egzekucyjnych, jeżeli wierzyciel podał w tytule wykonawczym nieaktualny adres zobowiązanego).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.