Uzasadnienie
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie J.B. zakwestionował postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 10 kwietnia 2026r., nr 1201-IEW-3.4261.59.2025.13 w przedmiocie odmowy wszczęcia postepowania w sprawie umorzenia zaległości podatkowych.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 maja 2026r., pismem z dnia 17 czerwca 2026r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL skarżącego oraz o złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 p.p.s.a., w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ww. przesyłka, zawierająca wezwanie o usunięcie ww. braków formalnych skargi została dwukrotnie awizowana (I awizo: 23 czerwca 2026r., II awizo: 1 lipca 2026r.). Adresat nie podjął przesyłki z placówki pocztowej i powróciła ona do nadawcy. Datą skutecznego doręczenia zastępczego był dzień 7 lipca 2026r. Wobec powyższego siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 14 lipca 2026r.
W dniu 14 maja 2026r. pełnomocnik skarżącego złożył do tut. Sądu pismo zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi, wniosek o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego oraz wniosek o zwrot kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Na wstępie należy podkreślić, że skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego, podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne, przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026r., poz. 143 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.").
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Zgodnie z art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, ponadto z art. 35 § 1 p.p.s.a. wynika, że pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne, jednakże na mocy art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Natomiast art. 46 § 1 p.p.s.a. określa elementy składowe pisma strony. Z kolei z § 2 pkt 1 lit. b ww. przepisu wynika, że pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Z dyspozycji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast § 3 ww. przepisu stanowi, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Dodatkowo, należy zwrócić uwagę, że stosownie do art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2, tj. zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Jak wynika z dyspozycji art. 73 § 3 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie niedłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.
Na gruncie przedmiotowej sprawy w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 maja 2026r., pismem z dnia 17 czerwca 2026r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL skarżącego oraz o złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 p.p.s.a., w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. przesyłka, zawierająca wezwanie o usunięcie ww. braków formalnych skargi została dwukrotnie awizowana (I awizo: 23 czerwca 2026r., II awizo: 1 lipca 2026r.). Adresat nie podjął przesyłki z placówki pocztowej i powróciła ona do nadawcy. Datą skutecznego doręczenia zastępczego był dzień 7 lipca 2026r.
Wobec powyższego siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 14 lipca 2026r., jednak do dnia wydania przedmiotowego postanowienia ww. braki formalne skargi nie zostały usunięte.
Wobec powyższych okoliczności, stwierdzić należy, że wskazane braki formalne skargi nie zostały usunięte w terminie, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi.
Odnosząc się natomiast do złożonego przez pełnomocnika skarżącego pisma z dnia 14 maja 2026r. zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi, wskazać należy, że nie mogło ono odnieść w tej sprawie zamierzonego skutku. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji, w sytuacji, w której skarga zawiera braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu, która to sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie, Sąd zobligowany jest do odrzucenia skargi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008r., sygn. akt I OSK 1829/07).
Dlatego też należało uznać, że wobec nieuzupełnienia przez pełnomocnika skarżącego ww. braków formalnych skargi w wyznaczonym do tego terminie, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia. W przedmiocie zwrotu uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 in principio i § 2 p.p.s.a., jak w punkcie II sentencji postanowienia.