Uzasadnienie
Strona skarżąca (Gmina K.) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 lutego 2026 r., nr 0113-KDIPT1-3.4012.1091. 2025.1.JM w przedmiocie podatku od towarów i usług.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego wskazując, że w dniu 13 kwietnia 2026 r. uwzględnił skargę w całości i uznał, że stanowisko przedstawione przez stronę skarżącą we wniosku o interpretację z 13 listopada 2025 r. w zakresie sposobu korekty faktury, w której zostały podane błędne lub niepełne dane odbiorcy faktury oraz okresu rozliczeniowego, w którym należy ująć fakturę korygującą ww. fakturę – jest prawidłowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne zostało umorzone ponieważ organ uwzględnił skargę w trybie autokontroli wydanej poprzednio interpretacji indywidualnej.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) - dalej jako: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe.
Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Będzie to miało miejsce między innymi wówczas, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, który je wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 tej ustawy i uchylenia go.
Przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. zezwala bowiem organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Sąd umarzając postępowanie sądowe z uwagi na zastosowanie przez organ autokontroli bada jedynie czy skarga została uwzględniona przez organ w całości, a zaskarżony akt administracyjny wyeliminowany. Sąd nie kontroluje natomiast aktu autokontrolnego, gdyż naruszyłby to zasadę skargowości. Na akt wydany w trybie autokontroli przysługuje bowiem odrębna skarga bezpośrednio do sądu administracyjnego, bez uprzedniego wnoszenia środka zaskarżenia lub wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (por. uchwała NSA z 20 marca 1999 r., OPS 16/99, publ. nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie organ skorzystał z uprawnień przyznanych przez wskazany przepis i zmienił zaskarżoną interpretację w ten sposób, że uznał za prawidłowe stanowisko skarżącego przestawione we wniosku o interpretację.
Wobec tego dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, ponieważ zaskarżona interpretacja w trybie autokontroli została wyeliminowana z obrotu prawnego.
Z tych względów należało orzec jak w pkt I sentencji postanowienia na podstawie cytowanego art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 200 i art. 205 § 1 oraz art. 209 w zw. z art. 201 § 1 p.p.s.a., w wysokości obejmującej kwotę 680 zł, w tym tytułem wpisu sądowego od skargi 200 zł oraz kosztów zastępstwa procesowego 480 zł - § 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz.1687).