Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Kr 172/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A. sp. z o.o. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 listopada 2011 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 września 2014 r. sygn. akt II FSK 2009/12 uchylił ww. wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie dokonując jednocześnie wykładni stosownych przepisów prawa.
Pismem z dnia 24 października 2014 r. pełnomocnik Spółki złożył wniosek o zawieszenie postępowania Sądowego do czasu rozstrzygnięcia wniosku Spółki skierowanego do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wykładnie wyroku z dnia 1 września 2014 r. sygn. akt II FSK 2009/12. Do wniosku została załączona kopia powyższego wniosku wraz dowodem nadania pisma na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zagadnienie prejudycjalne(wstępne) występuje w sytuacji, gdy uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sadowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (wyrok NSA z 19.04.2006 r. I FSK 845/05, z 16.05.2013 r. I GZ 157/13).
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się przy tym, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione względami celowościowymi, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, a celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § pkt 1 P.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 240 § 1 pkt 7,8 i 11 O.p., art. 145 § 1 pkt 7 i art. 145a k.p.a.) lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie NSA z 13.06.2008 r., I FZ 221/08) czy postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 P.p.s.a.). Zawieszenie postępowania z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, ale nie może być dowolne. Winno być uzasadnione względami wskazanymi wyżej.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd wziął pod uwagę treść art. 190 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.) zgodnie, z którym sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Jednocześnie zauważyć należy, że wykładnia może dotyczyć zarówno sentencji, jak i uzasadnienia wyroku. Ja wynika z wniosku o zawieszenie postępowania sądowego strona zwróciła się o wykładnię uzasadnienia wyroku w tej części, która odnosi się do kluczowej dla rozstrzygnięcia kwestii.
Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu kasatoryjnym może nie tylko przeprowadzić krytykę orzeczenia sądu pierwszej instancji w kontekście zarzutów skargi kasacyjnej, dokonując prawidłowej wykładni prawa na tle przyjętego przez sąd pierwszej instancji stanu faktycznego, ale także narzucić temu sądowi określony sposób postępowania, który wyeliminuje powstałe w toku rozpoznania sprawy uchybienia i wątpliwości.
W niniejszej sprawie nie ma wątpliwości, że ponowne rozstrzygnięcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zależy od wyniku postępowania toczącego się z wniosku o wykładnię Wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, albowiem zawnioskowany przez Skarżącą zakres wykładni ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.