Uzasadnienie
P.M. (dalej: Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 30 grudnia 2025 r. nr 1201-IEW-3.4261.68.2025.3 w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku w sprawie rozłożenia na raty zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych.
Zarządzeniem z 4 maja 2026 r. Referendarz Sądowy pozostawił wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zarządzenie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu z 23 lipca 2026 r.
Następnie Skarżący zarządzeniem z 10 sierpnia 2026 r., doręczonym 31 sierpnia 2026 r., został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie tygodniowym, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżący wymaganego wpisu nie uiścił. W dacie upływu terminu do jego uiszczenia, złożył 7 września 2026 r. (data stempla pocztowego) wniosek "o ponowne pouczenie oraz wydanie formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF)". W odpowiedzi na to pismo, Skarżący został poinformowany, że Sąd pouczył go już o sposobie i procedurze ubiegania się o prawo pomocy doręczając odpis zarządzenia z 10 sierpnia 2026 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu, jak również przesłany został mu prawidłowy formularz PPF za pismem z 12 marca 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności między innymi pod kątem jej opłacenia. Jak wynika bowiem z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jednocześnie z § 3 art. 220 p.p.s.a. wynika, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Wobec powyższego konsekwencją nieuiszczenia należnego wpisu, pomimo wezwania, jest odrzucenie skargi. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż Skarżący, pomimo upływu zakreślonego terminu, należnego wpisu od skargi nie uiścił. Termin ten upłynął 7 września 2026 r.
Odpowiadając na wezwanie Skarżący w dniu upływu terminu ustawowego złożył opisany wcześniej wniosek. W ocenie Sądu z jego treści nie wynika, aby Skarżący wnioskował o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia go od kosztów sądowych. Domagał się jedynie pouczenia w tej kwestii oraz przesłania mu odpowiedniego formularza, który mógłby zostać wykorzystany do złożenia odpowiedniego wniosku. Uznać zatem należy, że Skarżący w istocie jedynie poinformował, że zamierza stosowny wniosek złożyć w przyszłości, co nie jest równoznaczne z jego złożeniem.
Dlatego też Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.