Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 15 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 1433/12

Uzasadnienie

Referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 16.11.2012r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej, dnia 28.11.2012r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata J.K., który udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego do prowadzenia przedmiotowej sprawy adwokatowi F.K.. Ten z kolei udzielił pełnomocnictwa aplikantowi adwokackiemu K.I.

W dniu 24.01.2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę w niniejszej sprawie. Na rozprawie aplikant adwokacki K.I. wniosła o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu, oświadczając, iż koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części.

W dniu 29.01.2013r. wpłynął natomiast wniosek adwokata J.K. o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego i pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, które nie zostały opłacone ani w całości ani w części.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Pełnomocnik strony skarżącej zadbał o fachowe reprezentowanie jej w postępowaniu I instancyjnym. Wywiązał się zatem z powierzonych mu obowiązków. Stąd też, zasądzenie wynagrodzenia jest zasadne.

W związku z tym, orzekający przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie w kwocie 60 zł. na podstawie § 6 pkt.

1. 1) w zw. z §18 ust. 1 pkt.

1. 1) lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U z dnia 3 października 2002r., nr 163, poz. 1348 z p.zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011r. nr 177, poz.1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 13,80 zł.

Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.).