Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 05.02.2009r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy min. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej dnia 18.03.2009r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata R. S. wykonującego zawód w Zespole Adwokackim nr [...] znajdującym się w K. przy ul. K.[...].
J. W. udzieliła odpowiedniego pełnomocnictwa w/w adwokatowi.
Przedmiotowa sprawa została zakończona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27.11.2009r. oddalającym skargę.
Na rozprawie pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że nie zostały one uiszczone w całości lub w części.
Dnia 03.12.2009r. adwokat złożył wniosek o wydanie orzeczenia w przedmiocie przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
W dniu 01.03.2010r. do tut. Sądu wpłynęła natomiast skarga kasacyjna sporządzona przez pełnomocnika wraz z wnioskiem o zasądzenie na rzecz adwokata R. S. kosztów zastępstwa procesowego wraz z podatkiem VAT, nie opłaconych w żadnej części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. (§ 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu)
Pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w postępowaniu I instancyjnym, sporządził również skargę kasacyjną. Wywiązał się zatem z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
W związku z tym orzecznik przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za
I instancję w kwocie 240 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
1) lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U z 2002r., nr 163, poz. 1348 z p.zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r.(Dz.U. z dnia 5 kwietnia 2004r., nr 54, poz.535 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 52,80 zł.
Za sporządzenie skargi kasacyjnej orzecznik przyznał natomiast adwokatowi wynagrodzenie w kwocie 120 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
2) lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U z 2002r., nr 163, poz. 1348 z p.zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r.(Dz.U. z dnia 5 kwietnia 2004r., nr 54, poz.535 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 26,40 zł.
Łączne wynagrodzenie adwokata za udzielenie pomocy prawnej zasądzono więc w łącznej wysokości 360 zł. (plus 79,20 zł. z tytułu podatku VAT)
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r.
Nr 153, poz.1270 z p. zm.)