Uzasadnienie
Skarżąca wniosła zażalenie datowane na 24 grudnia 2009r. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 listopada 2009r. pozostawiające pismo z dnia 24 marca 2009 roku bez rozpoznania. Z akt wynika, że zarządzenie Sądu zostało jej doręczone 23 grudnia 2009r. (razem z zarządzeniem wzywającym o czytelne odpisy pism z 7 i 9 czerwca 2009r.). Skarżąca została pouczona o prawie do wniesienia zażalenia w terminie 7 dni od daty doręczenia jej zarządzenia Sądu.
Pismem z dnia 29 stycznia 2010r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przesłało do Sądu zażalenie skarżącej datowane na 24 grudnia 2010r. wraz z kopertą, z której wynika, że pismo zostało przesłane 18 stycznia 2010r. do organu przez L. O. Zarządzeniem z dnia 22 marca 2010r. skarżąca została wezwana o przesłanie dowodu nadania zażalenia w terminie 7 dni. Zarządzenie zostało doręczone 29 marca 2010r. W odpowiedzi datowanej na 28 marca 2010r., a nadanej 14 kwietnia 2010r. (data stempla pocztowego) skarżąca nie przesłała dowodu nadania zażalenia. Sad przyjął więc, że zażalenie zostało nadane w dniu 29 stycznia 2010r., kiedy Samorządowe Kolegium Odwoławcze przesłało je na prawidłowy adres Sadu. Skoro zaś termin do wniesienia zażalenia upływał 30 grudnia 2010r., należało uznać, że zażalenie zostało wniesione po terminie.
Zgodnie z art. 178 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu. Przepisy te zgodnie z art. 197 § 2 tejże ustawy stosuje do postępowania toczącego się na skutek zażalenia.
Wobec powyższego Sąd na podstawie ww. przepisów orzekł jak w sentencji.