Uzasadnienie
Postanowieniem z 31 grudnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. J. – nazywanego dalej "Skarżącym", z uwagi na jej niedopuszczalność. Jako podstawę prawną postanowienia wskazano art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a.").
Pismem z 27 stycznia 2020 r. Skarżący wniósł osobiście zażalenie na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Jakkolwiek Skarżący zatytułował pismo z 27 stycznia 2020 r. jako "zażalenie", należy uznać je za skargę kasacyjną, ponieważ zgodnie z art. 173 § 1 P.p.s.a. od postanowień kończących postępowanie w sprawie, za wyjątkiem przypadków, o których jest mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Wspomniane pismo nie zostało sporządzone przez radcę prawnego, adwokata bądź doradcę podatkowego, tak jak wymaga tego art. 175 § 1 i § 3 pkt 1 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, stwierdzić należy, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z powodu niedochowania tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego, o którym mowa we wspomnianym przepisie – a co za tym idzie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Należy przy tym zaznaczyć, że niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu. Ponadto Skarżący został pouczony o wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika (k. 24).
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 175 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 178 tej ustawy.