Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 października 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J.K. i W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 r.
Pismem procesowym z dnia 17 marca 2016r. pełnomocnik z urzędu J.K. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wskazał, że skarżąca nie była w stanie dochować terminu do złożenia wniosku, ponieważ wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie pełnym i oczekiwała na rozstrzygnięcie w tym zakresie, zaś poniesienie opłaty kancelaryjnej przekraczało jej możliwości.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a., na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
W ocenie Sądu okoliczności sprawy nie uzasadniają przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu. Oczekiwanie na rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania prawa pomocy nie uniemożliwiało złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Nieuiszczenie opłaty kancelaryjnej nie powoduje bezskuteczności wniosku o sporządzenie uzasadnienia (art. 234 § 2 p.p.s.a.), a zatem J.K. nie musiała oczekiwać na zwolnienie od kosztów sądowych.
Ponieważ oparty na takich podstawach wniosek nie mógł zostać uwzględniony, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 86 § 1 p.p.s.a. Na marginesie można zauważyć, że w niniejszej sprawie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz skarga kasacyjna zostały skutecznie złożone przez drugiego ze skarżących – W.K.. Co prawda wobec niezłożenia w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia J.K. utraciła możliwość zaskarżenia wyroku we własnym imieniu, niemniej jednak orzeczenie to i tak zostanie poddane instancyjnej kontroli, zainicjowanej skargą kasacyjną W.K.